Bhagavadgita 2.59

2.59

śrīviśvanātha—nanu mūr̤hasyāpyupavāsato rogādi-vaśādvendriyāṇāṃ viṣayeṣvacalanaṃ sambhavettatrāha—viṣayā iti| rasavarjaṃ raso rāgo'bhilāṣastu varjayitvā, abhilāṣastu viṣayeṣu na nivarttata ityarthaḥ| asya sthitaprajñasya tu paraṃ paramātmānaṃ dṛṣṭvā viṣayeṣvabhilāṣo nivarttata iti na lakṣaṇavyabhicāraḥ| ātmasākṣātkārasamarthasya tu sādhakatvameva, na tu siddhatvamiti bhāvaḥ|
sthitaprajñakī viṣaya-abhilāṣā paramātmāke darśanase nivṛtta ho jātī hai| yahām̐
sā. va. prakāśikā vṛtti—haṭhayoga, upavāsa athavā rogādike kāraṇa viṣayoṃkā bhoga na karanepara bhī viṣaya-bhogakī lālasā hṛdayameṃ vidyamāna “nirāhārake dvārā dehābhimānī jīvoṃkā viṣaya-nivṛttikā jo upāya dekhā āsana, prāṇāyāma aura pratyāhārake dvārā viṣaya-nivṛttikī vyavasthā dī gaī rakha indriyoṃko nirāhāra dvārā saṃyamita karanekī vyavasthā rahanepara bhī prāpta hote hī rāga svabhāvataḥ nikṛṣṭa viṣayakā parityāga kara detā hai|”—śrībhaktivinoda ṭhākura|