Bhagavadgita 7.7

7.7

śrīviśvanātha-yasmādevaṃ tasmādahameva sarvamityāha-mattaḥ parataramanyat kiñcidapi nāsti kārya-kāraṇayoraikyāt śaktiśaktimatorekyācca| tathā ca śrutiḥ-“ekamevādvitīyaṃ brahma”, “neha nānāsti kiñcana” iti | evaṃ svasya sarvātmakatvamuktvā sarvāntaryāmitvāñcāha-mayīti | sarvamidaṃ cijjaḍātmakaṃ jagat matkāryatvāt madātmakamapi pūnamarmayyantaryāmini protaṃ grathitaṃ yathā sūtre maṇigaṇāḥ protāḥ| madhusūdana-sarasvatīpādāstu sūtre maṇigaṇā iveti dṛṣṭāntastu grathitatvamātre, na tu kāraṇatve, kanake kuṇḍalādivaditi tu yogyo dṛṣṭāntaḥ ityāhuḥ|
sā. va. prakāśikā vṛtti-pūrva ślokameṃ bhagavān apaneko sṛṣṭi tathā pralayakā svatantra kāraṇa batākara varttamāna ślokameṃ apaneko hī sthiti siddhāntakā pratipādana kara rahe haiṃ‘īśvaraḥ paramaḥ kṛṣṇaḥ saccidānanda vigrahaḥ| anādirādi govindaḥ sarvakāraṇa kāraṇam||' (bra. saṃ. 5/1) parabrahmasvarūpa śrīkṛṣṇa hī sarvapradhāna paratattva vastu haiṃ| unase bar̤hakara kiñcit’ (śve. u. 3/9) ina sabhī śrutivākyoṃne sarvārādhya brahmase śreṣṭha brahmako jāna liyā| unako jāna lenese amṛtatva aura puruṣārthakī prāpti lete haiṃ, ve amṛtatvako prāpta karate haiṃ, anyathā unake duḥkhoṃkī nivṛtti śrīkṛṣṇake dvārā kathita ‘mattaḥ parataraṃ nānyat kiñcidasti dhanañjaya’—yaha bhagavat-vākya mithyā ho jāegā|—govindabhāṣya (bra. sū. 3/2/37) tat samaścābhyadhikaśca dṛśyate’arthāt (saviśeṣa) brahmatattvake barābara athavā