Shrutirahasya 4.1.7

4.1.7

'vāce namo vācaspataye namo viṣṇave bṛhate karomi' | nama iti śrīmadācāryāṇāṃ puruṣottamarūpatvānjīvainamanameva karttavyamiti siddhāntānnamanamevoktam
nanu kutroktamācāryāṇāṃ brahmatvamityakāṅkṣāyāṃ chāndogye paṭhyate 'ātmānaṃ vaiśvānaramupāste sa sarveṣu lokeṣu sarveṣu bhūteṣu sarveṣvātmasvannamattī'ti | atati vyāpnoti sarva'mityātmā | ātmānaṃ puruṣottamaṃ vaiśvānaraṃ śrīvallabha rūpadhāriṇam | 'vaiśvānaro vallabhākhya' iti
'vākyāt | nanu śrīmadācāryāṇāṃ śrīvallabha iti nāmaprasiddhistāṃ vihāya kathaṃ śrutau
'vaiśvānara iti nāmakathanamiti cenna | parokṣavādārthamidam | tatra 'parokṣapriyā iva devā'
yadā'smim̐lloke samāyānti tadā taduddhārārthaṃ śrīmadācāryāḥ prādurbhavantītyabhipretyoditaṃ viśve
enaṃ narā nayantīti niruktārthaḥ | yadvā viśve narā daivijīvāḥ śrīdāmodaradāsādayaḥ sevakā asya
śrīvallabhācāryasya | ‘nare saṃjñāyā’miti viśvaśabdasya dīrghaḥ | viśvānara eva vaiśvānaraḥ
svārthikaḥ prajñādyaṇ | yattu viśvānarasyāpatyamiti vyutpādya bidāditvādañityuktaṃ rāmāśramaistattu
laukikāgniparaśabdavyutpattiparam | śrutyarthastu vaiśvānarasya śrīvallabhācāryasya, sumatau suṣṭhu matirjñānaṃ yasyāṃ tasyāmājñāyāṃ vayaṃ syāma ājñākāriṇo vayaṃ bhavemeti kṛṣṇadevārākhyarājānaṃ pratyuktirvaiṣṇavānāṃ sarveṣāṃ brāhmaṇānām | yadvā sumatau kalyāṇyāṃ matau syāmeti niruktakārāḥ | yā
śrīmadācāryāṇāṃ buddhistasyāṃ syāma tadanusāriṇo vayaṃ bhavemeti tadarthaḥ | hi yataḥ kaṃ sukhaṃ