Vidhimargaprapa 16
Vidhimārgaprapā 16
- Language
- Sanskrit
16.1
bhaṇai–‘porisi purimaḍḍho vā, tivihāraṃ cauvihāraṃ vā, ekāsaṇauṃ nivī āṃbilu vā, jā kāi velā, tīe
bhattapāṇaṃ pārāvemi’tti | tao sakatthayaṃ bhaṇiya, khaṇaṃ sajjhāyaṃ ca kāuṃ, jahāsabhavaṃ atihisaṃvibhāgaṃ kāuṃ,
muha-hatthe paḍilehiya, namokkārapuvvaṃ, arattaduṭṭho asurasuraṃ acavacavaṃ ahuyamavilaṃbiyaṃ aparisāḍiṃ jemei | taṃ
puṇa niyaghare ahāpavattaṃ phāsuyaṃ ti; posahasālāe vā puvvasaṃdiṭṭhasayaṇovaṇīyaṃ | na ya bhikkhaṃ hiṃḍei | tao
āsaṇāo acalitto ceva divasacarimaṃ paccakkhai | tao iriyāvahiyaṃ paḍikkamiya, sakatthayaṃ bhaṇai | jai
puṇa sarīraciṃtāe aṭṭho to niyamā dugāī āvassiyaṃ kariya sāhu va uvauttā nijjīvathaṃḍile gaṃtuṃ ‘aṇujāṇaha jassāvaggaho’ ti bhaṇiūṇa, disi–pavaṇa–gāma–sūriāisamayacihiṇā uccārapāsavaṇe vosiriya,
phāsuyajaleṇaṃ āyamiya, posahasālāe āgaṃtūṇa, nisīhiyāpuvvaṃ pavisiya, iriyāvahiyaṃ paḍikkamiya, khamāsamaṇapuvvaṃ bhaṇaṃti–‘icchākāreṇa saṃdisaha gamaṇāgamaṇaṃ āloyahaṃ’ | ‘icchaṃ’ āvassiyaṃ kariya, avara–dakkhiṇapaccuhadisāe gacchiya, disāloyaṃ kariya, saṃḍāsae thaṃḍilaṃ ca paḍilehiya, uccāra-pāsavaṇaṃ vosiriya, nisīhiyaṃ kariya, posahasālaṃ paviṭṭhā āvaṃtajaṃtehiṃ jaṃ khaṃḍiyaṃ jaṃ virāhiyaṃ tassa micchāmi dukkaḍaṃ | tao
sajjhāyaṃ tāva karei, jāva pacchimapahāro | jāe ya tammi khamāsamaṇapuvvaṃ ‘paḍilehaṇaṃ karemi, puṇo posahasālaṃ
pamajjemi’tti bhaṇai | tao puvvaṃ va aṃgapaḍilehaṇaṃ kāuṃ, posahasālaṃ daṃḍaga-puṃchaṇeṇa pamajjiya, kajjayaṃ uddhariya, paridvaviya, iriyaṃ paḍikkamiya, ṭhavaṇāyariyaṃ paḍilehiya ṭhavei | tao gurusamīve ṭhavaṇāyariyāsamīve vā
khamāsamaṇadugeṇa muhapottiṃ paḍilehiya, paḍhamakhamāsamaṇe ‘icchākāreṇa saṃdisaha bhagavan ! sajjhāyaṃ saṃdisāvemi’; bīe khamāsamaṇe ‘sajjhāyaṃ karemi’tti bhaṇiya, kāūṇa ya, vaṃdaṇayaṃ dāūṇa gurusakkhiyaṃ paccakkhāi
tao khamāsamaṇadugeṇa uvahithaṃḍilapaḍilehaṇaṃ saṃdisāviya, khamāsamaṇadugeṇa ‘vaisaṇaṃ saṃdisāvemi, vaisaṇe
ṭhāmi’tti bhaṇiya vatthakaṃbalāi paḍilehei | ittha jo abhattaṭṭhī so savvovahipaḍilehaṇāṇaṃtaraṃ kaḍipaṭṭayaṃ
paḍilehei | jo puṇa bhattaṭṭhī so kaḍipaṭṭayaṃ paḍilehiya, uvahi paḍilehei tti viseso | tao sajjhāyaṃ tāvakarei, jāva kālavelā | jāyāe ya tīe uccārapāsavaṇathaṃḍile cauvīsaṃ paḍilehiya, jai tammi diṇe cauddasī to pakkhiyaṃ caummāsiyaṃ vā; aha aṭṭhamī uddiṭṭhā punnamāsiṇī vā to devasiyaṃ; aha bhaddavayasuddhacautthī to saṃvacchariyaṃ, paḍikkamaṇasāmāyārīe paḍikkamiya sāhuvissāmaṇaṃ kuṇai | tao sajjhāyaṃ tāva karei
jāva porisī | uvariṃ jai samāhī to lahuyasareṇaṃ kuṇai; jahā khuddajaṃtuṇo na uṭṭhiṃti | tao asajjhamaṇaṇapurao bhūmipamajjaṇāivihivihiyasarīraciṃto khamāsamaṇadugeṇa muhapottiṃ paḍilehiya, khamāsamaṇeṇa rāīsaṃthārayaṃ saṃdisāviya, bīyakhamāsamaṇeṇa rāīsaṃthārae ṭhāmi tti bhaṇiya, sakatthayaṃ bhaṇai | tao saṃthāragaṃ
uttarapaṭṭaṃ ca jāṇugovari mīlittu pamajjiya bhūmīe pattharei | tao sarīraṃ pamajjiya, nisīhī ‘namokhamāsamaṇāṇaṃ’ti bhaṇiya, saṃthārae bhaviya, namokkāratiga sāmāiyaṃ ca uccāriya—
aṇujāṇaha paramagurū guṇagaṇarayaṇehiṃ bhūsiyasarīrā
bahupaḍipunnā porisi rāīsaṃthārae ṭhāmi
16.2
aṇujāṇaha saṃthāraṃ pāhuvaddāṇeṇa vāmapāseṇa
kukkuḍapāyapasāraṇa 'aturaṃtu pamajjae bhūmiṃ
16.3
saṃkoiyasaṃḍāse uvvattaṃte ya kāyapaḍilehā
dasāo uvaogaṃ ūsāsaniruṃbhaṇā loe
16.4
jai me hojja pamāo imassa dehassa imāi rayaṇīe
āhāramuvahidehaṃ tivihaṃ tiviheṇa vosiriyaṃ
16.11
‘titthithuīu paḍhiya, sakkatthayaṃ thuttaṃ ca bhaṇiya, āyariyāī vaṃdiya, pāyacchittavisohaṇatthaṃ kāussaggaṃ kāūṃ
ujjoyacaukkaṃ ciṃtei tti
iti devasiyapaḍikkamaṇavihī
16.12
§ 20. pakkhiyapaḍikkamaṇaṃ puṇa cauddasīe kāyavvaṃ | tattha ‘abbhuṭṭhiomi ārāhaṇāe’ ityāisuttaṃtaṃ devasiyaṃ
paḍikkamiya, tao khamāsamaṇadugeṇa pakkhiyamuhapottiṃ paḍilehiya, pakkhiyābhilāveṇaṃ vaṃdaṇaṃ dāuṃ, saṃbuddhākhāmaṇaṃ
kāuṃ, uṭṭhiya pakkhiyāloyaṇasuttaṃ ‘savvassa vi pakkhiya’ ityāipajjaṃtaṃ paḍhiya, vaṃdaṇaṃ dāuṃ bhaṇai—‘devasiyaṃ
āloiyaṃ paḍikkaṃtaṃ, patteyakhāmaṇeṇaṃ abbhuṭṭhio'haṃ abbhitarapakkhiyaṃ khāmemi’ tti bhaṇittā, āhārāyaṇiyāe
sāhū sāvae ya khāmei, micchukkaḍaṃ dāuṃ suhatavaṃ pucchei, suhapakkhiyaṃ ca sāhūṇameva pucchei, na sāvayāṇaṃ
tao jahāmaṃḍalīe ṭhāuṃ vaṃdaṇaṃ dāuṃ bhaṇai—‘devasiyaṃ āloiyaṃ paḍikkaṃtaṃ, pakkhiyaṃ paḍikkamāveha’ | tao
guruṇā—‘sammaṃ paḍikkamaha’tti bhaṇie, icchaṃti bhaṇiya, sāmāiyasuttaṃ ussaggasuttaṃ ca bhaṇiya, khamāsamaṇeṇa
‘pakkhiyasuttaṃ saṃdisāvemi’, puṇo khamāsamaṇeṇa ‘pakkhiyasuttaṃ kahemi’tti bhaṇittā, namokāratigaṃ kahiya paḍikkamaṇasuttaṃ bhaṇai | je ya suṇaṃti te ussaggasuttāṇaṃtaraṃ ‘tassuttarīkaraṇeṇaṃ’ti tidaṃḍagaṃ paḍhiya kāussagge
ṭhaṃti | suttasamattīe uḍḍhaṭṭhio navakāratigaṃ bhaṇiya, uvavisiya, namokkārasāmāiyatigapuvvaṃ ‘icchāmipaḍikkamiuṃ
jo me pakkhio aiyāro kao’ ityāidaṃḍagaṃ paḍhiya, suttaṃ bhaṇittā, uṭṭhiya ‘abbhuṭṭhiomi ārāhaṇāe’tti
daṃḍagaṃ paḍhittā, khamāsamaṇaṃ dāuṃ ‘mūlaguṇa-uttaraguṇa-aiyāravisohaṇatthaṃ karemi kāussaggaṃ’ti bhaṇiya,
‘karemi bhaṃte’ ityāi, ‘icchāmi ṭhāmi kāussagga’mityāidaṃḍayaṃ ca paḍhittā, kāussaggaṃ kāuṃ, vārasujjoe ciṃtei
tao pārittā, ujjoyaṃ bhaṇittā, muhapottiṃ paḍilehiya, vaṃdaṇaṃ dāuṃ, samattakhāmaṇaṃ kāuṃ, cauhiṃ chobhavaṃdaṇagehiṃ
tinni tinni namokkāre, bhūnihiyaśiro bhaṇei tti | tao devasiyasesaṃ paḍikkamai | navaraṃ suyadevayāthuiaṇaṃtaraṃ
bhavaṇadevayāe kāussagge namokkāraṃ ciṃtiya, tīse thuīṃ dei suṇei vā | thuttaṃ ca ajiyasaṃtitthao | evaṃ
cāummāsiya-saṃvacchariyā vi paḍikkamaṇā tadabhilāveṇa neyavvā | navaraṃ jattha pakkhie vārasujjoyā ciṃtijjaṃti,
tattha cāummāsie vīsaṃ, saṃvaccharie cālīsaṃ, paṃcamaṃgalaṃ ca | tahā pakkhie paṇagadasu jaisu tiṇhaṃ saṃbuddhakhāmaṇāṇaṃ, cāummāsie sattāisu paṃcaṇhaṃ, saṃvaccharie navāisu sattaṇhaṃ | dugamāīniyamā sese kujja tti
bhāvattho | tahā saṃvaccharie bhavaṇadevayākāussaggo na kīrai na ya thuī | asajjhāiyakāussaggo na kīrai
tahā ‘rāiya-devasiesu ‘icchāmo'ṇusaṭṭhiṃ’ti bhaṇaṇāṇaṃtaraṃ, guruṇā paḍhamathuīe bhaṇiyāe matthae aṃjaliṃ kāuṃ
‘namo khamāsamaṇāṇaṃ’ti bhaṇiya, matthae aṃjalipaggahamimaṃ vā kāuṃ iyare tinni thuīo bhaṇaṃti | pakkhie puṇa
niyamā guruṇā thuitige pūrie, tao sesā aṇukaḍḍaṃti tti
pakkhiyapaḍikkamaṇavihī
16.11-2
§ 21. devasiyapaḍikkamaṇe pacchiccaussaggāṇaṃtaraṃ khuddovaddavaohaḍāvaṇiyaṃ sayaussāsaṃ kāussaggaṃ kāuṃ, tao
khamāsamaṇadugeṇa sajjhāyaṃ saṃdisāviya, jāṇuṭṭhio navakāratigaṃ kahiya vigghāvaharaṇatthaṃ siripāsanāhanamokkāraṃ
sakkatthayaṃ ‘jāvaṃti ceiyāiṃ’ti gāhaṃ ca bhaṇittu, khamāsamaṇapuvvaṃ ‘jāvaṃta kei sāhū’ iti gāhaṃ pāsanāhathayaṃ ca
jogamuddāe paḍhittā, paṇihāṇagāhādugaṃ ca muttāsuttimuddāe bhaṇiya, khamāsamaṇapuvvaṃ bhūminihiuttiro
‘sirithaṃbhaṇayaṭṭhiyapāsasāmiṇo’ ityāigāhādugamuccarittā, ‘vaṃdaṇavattiyāe’ ityāidaṃḍagapuvvaṃ cau logujjoyagariyaṃ
kāussaggaṃ kāuṃ cauvīmatthayaṃ paḍhaṃti tti paḍikkamaṇavihimeso puvvapurisasaṃtāṇakamāgao, ‘āyaraṇā vi hu
jo puṇa rayaṇīposahamāyayaī so vi saṃjhasamayammi
paḍhamaṃ uvahiyaṃ paḍilehiūṇa to posahe ṭhāi
16.12-2
thaṃḍillapehaṇāī so vi vihīe karei savvaṃ pi
pāraṃto puṇa pottiṃ pehittā do khamāsamaṇe'
16.13
dāuṃ navakāratigaṃ bhaṇai ṭhio evameva sāmāiyaṃ
pārei kiṃ puṇa 'bhayavaṃ dasaṇa'bhaṇaṇe iha viseso
16.14
gurujiṇavallahaviraiyaposahavihipayaraṇāu saṃkhevā'
daṃsiyameyavihāṇaṃ visesao puṇa tao neyaṃ
16.15
āsāḍhāīpurao cauraṃgulabuddhimāhao hāṇī
†paro du-ti-ti-ti-ege saha‡ chaṭṭhadasaṭṭhachahiṃ pauṇo
16.10
eyāe gāhāe uvari posahieṇa paḍilehaṇākālo nāyavvo ti
iti posahavihī samatto