Uttarajjhayana p217

p217

śrīuttarā- kriyayā abhinivarttayati, śaktāvaśaktāvapi krūratayā tandulamatsyavad manasā kṛtvā ca tāni prakramād akāma eva mriyateal paścama dhyayanasūtre 1%iti sūtrārthaḥ || 4 || idameva grahaṇavākyaṃ prapañcayitumāha
akāmamaśrīnaimica- je giddhe kāmabhogesu, ege kūḍāya gacchai| ṇa me diṭṭe pare loe, cakkhudihā imā raī ||5|| raṇīyākhyandrīyā su- vyākhyā-'yaḥ' iti anirdiṣṭasvarūpaḥ gṛddhaḥ 'kāmabhogeṣu' kāmau ca-śabdarūpākhyau bhogāśca-sparśarasagandhākhyāstepu, madhyayanam| khabodhā- | 'ekaḥ' kaściditi krūrakarmā saḥ 'kūṭāya gacchati' kūṭa-dravyato mṛgādibandhanaṃ bhāvato mithyābhāṣaṇādi tasmai gacchatikhyā laghu- anekārthatvāt pravarttate | sa hi māṃsādilolupatayā mṛgādibandhanānyārabhate, mithyābhāṣaṇādīni vā sevate, preritaśca
akāmamaravṛttiḥ | kaiścid vadati-'na me' iti na mayā 'dṛṣṭaḥ' avalokitaḥ ‘paralokaḥ' bhūtabhāvijanmātmakaḥ | kadācidviṣayaratirapyevaṃvidhaiva
jāṇasvarūpam| syād ata āha–(paṃtha 4000) 'cakṣurdṛṣṭā' cakṣuṣā dṛṣṭā 'iyam' eṣā 'ratiḥ' kāmāsevanajanitā cittaprahattiḥ | ||102||
tasyāyamāśayaḥ-kathaṃ dṛṣṭaparityāgato'dṛṣṭaparikalpanayā''tmānaṃ vipralambheyam ? iti sūtrārthaḥ || 5||
punastadāśayameva vyañjayitumāhahatthāgayā ime kāmā, kāliyā je aṇāgayā|kojāṇai pare loe?. atthi vā natthi vā puṇo||6||
vyākhyā-hastāgatāḥ' hastaprāptāḥ svādhīnatayā 'ime' pratyakṣopalabhyamānāḥ 'kāmāḥ' śabdādayaḥ| 'kālikāḥ' aniścitakālāntaraprāptayaḥ 'ye' 'anāgatāḥ' bhāvijanmasambandhinaḥ | kathaṃ punaramī aniścitaprāptayaḥ' ityāha-punaḥśabdasya vyavahitasambandhāt kaḥ punarjānāti ? naiva kaścid , yathā-paraloko'sti nāsti vā? | ayaṃ cāsyā''śayaḥ-sandigdhe ||102|| hi paraloke ka iva hastagatān kāmān apahāya kālikakāmārthaṃ yateteti sūtrārthaḥ || 6|| anyastu kathaścidutpāditaparalokapratyayo'pi kāmān parihartumaśaknuvannidamāha