Manavedacampu 3.31

3.31

tadanu tadudīritaṃ 'javena vanādāyātavya'miti tātatravacanamākarṇya
dviguṇodīrṇaśokayā tayā kāvyakanyayā 'nanu dūti! ghūrṇike! niṣṭhuradhiyā
śarmiṣṭhayā āryāhamāryahalamabhihatya hantāsmindhakūpe nyapātiṣi | tat
kakṣāditaḥ tadadhiṣṭhīyamānamadhiṣṭhānaṃ na vivikṣāmi' iti kathitā vyathitā
sā sapadi sitopaśalyamupagamya sutoditam etasmai nivedayati sa
tadanu ghūrṇikānuvarṇitaṃ karṇāruntudamidam ātmajodantajātam ākarṇya
tūrṇodīrṇamanyughūrṇamānamānaso'yamuśanā: tattādṛśaṃ tadārtim āśu
cikartiṣan āsanotthāyamadasīyaṃ samīpaṃ samīya varṣātaraṅgiṇīmiva
saṃkṣubdhāntaraṅgāṃ, daṇḍāhatāṃ dandaśūkīmiva śūtkārodgāriṇīṃ, śastraviddhāṃ
kroḍavadhūmiva kroḍīkṛtakrodhabhārāṃ, nirantaranirīyamāṇanayanajaladhārāpāśaiḥ payodharaviracitākarṣaṇādiva nitarāmavanataṃ nijahṛdayajājvalyamānaśokānalakīlāvalīvilehanādiva parimlānaṃ mukhāmbujaṃ karāmbuje
viniveśayantīṃ niśāmya, bhūśamabhreḍitamanyurapi nijāntevāsigatānantahārdākrāntāntaraṅgatayāṅgīkṛtadhṛtiḥ satvaraṃ nayanodaravisṛtvarīm āsradhārāṃ karāgreṇa parimārjayannātmajāṃ nijāṃ nijagāda
na khalu na khalu vatse ! śokamevaṃ bhaja tvaṃ
niyatamucitametat sādhvi ! mandātmanāṃ hi
smara paramabhibhūtāvāpadāṃ sampadāṃ vā
vikṛtibhiha na loke hanta santo bhajante