Mandaramarda 17.2

17.2

rahayuktākṣarātpūrvaṃ rayuktātkupuvarṇataḥ
pūrvaṃ varṇaṃ vikalpena guruṃ kecitpracakṣate
gaṇastu dvividhaḥ prokto varṇamātrāvibhedataḥ
tatra varṇagaṇastu syādakṣaratritayātmakaḥ
mayau rasau tajabhanā ityaṣṭāṇaṃgaṇāḥ smṛtāḥ
trigo mo mukhalo yaḥ syānmadhyalo ro'ntagaśca saḥ
antyalasto madhyago jo mukhago bhastrilastu naḥ
śrīkāntaḥ | kapālī | rādhikā | kamalā | kṛṣṇāya | karoti | pāthasi
bhavati | iti
madhyācchandasi codbhūtā ime varṇagaṇā matāḥ
masya bhūmirdevatā syātsaṃpattiḥ phalamiṣyate
yasya pātho devatā syātphalaṃ vṛddhiḥ prakīrtitā
rasya vahnirdevatā syātphalaṃ maraṇamīritam
sasya vāyurdevatā syāddeśāntaragatiḥ phalam
tasyākāśo devatā syātphalaṃ śūnyaṃ prakīrtitam
jasya sūryo devatā syādrogaprāptiḥ phalaṃ matā
bhasya candro devatā syātphalaṃ kīrtirudāhṛtā
nasya nāko devatā syātphalaṃ ca sukhamacyutam
kalācatuṣṭayātmā tu mātrāgaṇa udāhṛtaḥ
bhajasādviguruścaiva nalaśceti sa pañcadhā
rodhasi | taṭepu | nalinaṃ | mitraḥ | kathayati | iti
chando'pi dvividhaṃ proktaṃ vārṇamātravibhedataḥ
vārṇaṃ tūktādikaṃ proktaṃ mātraṃ tvāryādikaṃ matam
pādānta eva kecicca pādamadhye'pi kecana
yatiṃ vadanti tatrāpi viśeṣaḥ sphuṭamucyate
dhātunāmasvabhinneṣu yatirbhavati nānyathā
kṛṣṇa eva paraṃ vetti rādhikāyā manogatam
paśyantīṃ vīkṣya kālindīkūlakuñjamagāttataḥ