Gita Govinda 6.8.7

6.8.7

cañcalasvabhāvo'pi¹ idānīṃ svaviṣayamahāparādhaśālī vartate | ata eva mattyāgasamayaśca² prāptaḥ | tathāpi na tyajati, aho kṛṣṇe³ dākṣiṇyamiti bhāvaḥ | na⁴- kevalaṃ manasaḥ kṛṣṇe'vasthānamātrābhāvamapi tu tasmin santoṣama pe dhārayatītyaha-⁴ vahatīti | aparādhaśālini kṛṣṇe paritoṣaṃ sarvadā santoṣameva vahati; na kadāpi vaimukhyaṃ bhajatītyarthaḥ | na kevalaṃ guṇagaṇanākāritvādirūpaguṇasapannatvamapi tu idānīṃ sphuṭaparādhatayā doṣāropārhe doṣāropaṇameva na karotītyāha doṣamiti | kṛṣṇa dāṣa doṣāropaṇaṃ dūrata eva vimuñcati tyajati | mahānubhāve doṣāropaṇasya mahāpātakatvasmaraṇāditi bhāvaḥ⁵ | pūrvaparicayavāsanāmapekṣya⁶ guṇagaṇanādikaṃ karotu nāma, idānīmekamanucitaṃ kāryaṃ karoti, tannivartane mamopāyastu na sphuratītyāha - punarapīti | he sakhi vāmaṃ vakraṃ anucitakāryakāritvānmama pratikūlamiti yāvat | etādṛśaṃ¹ punarapi āranālaprakṣepeṇa² dugdhadadhibhāṇḍayaṃtramārgedarśananyāyena kṛṣṇena parityaktamapi bhūyo'pi atra apiśabdāt³ kṛṣṇasya sutarāṃ kāmanāviṣayatvānarhatā sūcitetyavagantavyam | tasminneva kṛṣṇe kāmaṃ⁴- anurāgaṃ karoti⁴ | kiṃ karomītyataśca⁵ vakragatiśālino mama manasaḥ samādhānārthaṃ tvayā mahānupāyaḥ cintanīya iti bhāvaḥ⁶ |