Ambikalapa 2.7

2.7

aiśvaryaṃ te na khalu vikalaṃ yauvanārambhayogādmlānaśrīriyamabhinavā snigdhalāvaṇyarekhā
nūnaṃ naiva tvadabhilaṣitā durlabho(bhā) durlabha(mābhaṃ)syā(t)
kiṃ kalyāṇi ! prabalatapasā prāpyamastītyapṛcchat
trīlāveśādapi ca tapasā maunameva prapannā
bālā tasmai manasi nihitaṃ sūcayantīva (tasthau)
vakṣomadhyaṃ valitavadanā prekṣatāmbhoruhākṣī
sakhyau tasyāḥ sphuṭamavadatāṃ vācamācārabhūtām
vidvan ! vidyāḥ priyasahacarīmīśvare baddhabhāvāṃ
vāñchāsindhuḥ khalu niravadhiḥ komalā yoṣideṣā
dhīrāste'nye śirasi dhanupāpyaśramaṇā tāḍayitvā
hitvātaṅkaṃ (ni)rayamapi ye (mari)ta(sva)rūpaṃ bhajante
bhittvā śīrṣāṇāṃ daśakamajuhodrāvaṇo jīvitārthī
cakrāvāptyai nayanakamalaṃ cakrāpāṇirdideśa
eṣāpyagnau tapa iti mahat sāhasaṃ hanta dhatte
ko jānīte kathamiva bhavedeva eva pramāṇam