Devishataka 102

102

he devi, tvamiva jagati kāparā bhavatītulyā tribhuvane kānyā vidyate | tvatsadṛśī trailokye'pi nānyā vidyata ityarthaḥ | hārdadhvāntaṃ svahṛnmohastasya niyantṛ pramāthi bhāsvaraṃ dīptimadvapuḥ śarīraṃ yasyāḥ sā tathāvidhā | tathā svarvāsināṃ divaukasāṃ sarvataḥ samantāt durvvārāriparikṣayamajeyaśatruśamanaṃ vidadhatī kurvāṇā | tathā dhyāteva nirvāṇasūḥ cintitaiva nirvāṇaṃ mokṣaṃ sūte prayacchati | aparaṃ dehārdhe nihitā bhavena (devena dyotanaśīlena) bhavena śivena śarīrārdhe niyojitā svaśarīravāmabhāge sthāpitā | hareṇa prabhuṇā kīdṛśena | bhuvanatrāṇaikatānātmanā bhuvanānāṃ trayāṇāṃ lokānāṃ trāṇe rakṣāyāmekatāna ekarasaḥ sarvadā prasṛta (pravṛtta) ātmā prakṛtiḥ svabhāvo yasya tena | tvaṃ ca kīdṛśī | satkesarīndrasthitiḥ śobhanasiṃharāje sthitirvarasthānaṃ yasyāḥ sā | atha ca tvamivāparā jagati kā iti praśne kṛte satkesarīndrasthitirityuttaram | tvattulyā kā iti pṛcchāyāṃ bhagavannṛsiṃhamūrtirityuttaradānātpraheliketīyamucyate | vyākhyā tu samānā sarvatra | kevalaṃ dehārdhe nihitā bhavenetyatrākārapraśleṣo vyākhyāyate | tathā abhavenāvidyamānasaṃcāreṇājena bhagavatā viṣṇunā dehārdhe śarīroparibhāge nihitetyetāvāṃstutiviśeṣaḥ | prahelikeyam |