Andhra Mahabharatamu 1.1.101

1.1.101

వ. ‘కావున నా కశక్యంబు నీ యిచ్చిన శాపంబు గ్రమ్మఱింపు’ మనిన నుదంకుం ‘డట్లేని నీకు నల్పకాలంబున శాపమోక్షం బగు’ నని పౌష్యునకు ననుగ్రహించి, ‘మగుడి నేఁడ పోయి గురుపత్నికిఁ గుండలంబు లీఁగంటి’ నని సంతోషించి చనువాఁ డెదుర నొక్క జలాశయంబు గని శుచిప్రదేశంబునఁ దనచేతి కుండలంబులు పెట్టి యాచమించుచున్నంతఁ దనతోడన వచ్చి తక్షకుండు నగ్నవేషధరుండై యక్కుండలంబులు గొని పాఱిన, నుదంకుండును వాని పిఱుందన పాఱి పట్టికొనుడు.