Andhra Mahabharatamu 3.2.151

3.2.151

సీ. ఆనందభరితాత్మయై రాజమాత య | క్కమలాక్షిఁ బ్రీతితోఁ గౌఁగిలించి
కొని, ‘తల్లి! నీవు నా కూతుర; వేను నీ | జననియుఁ బేర్మి దశార్ణరాజ
తనయల; మదియు విదర్భేశు సతి యయ్యె; | నే వీరబాహున కింతి నైతి’
ననిన నయ్యవ్వకు నతివినయంబుతో | నలుదేవి మ్రొక్కి, సునంద నెత్తి
ఆ. కొని, కరంబు నెమ్మిఁ గొన్నిదినంబు లం | దుండి యిట్టు లనియె నొక్కనాఁడు
‘దేవి! యిదియు నదియు ధృతి నాకుఁ బుట్టిన | యిండ్లు; కడుసుఖంబ యిందు నందు.