Andhra Mahabharatamu 3.7.457

3.7.457

సీ. ‘శ్యామాంగు నారక్తజలరుహనేత్రు సా | లప్రాంశు నున్నతలలితబాహు
నకులుని బ్రదికింపు’ నావుడు యక్షుండు | ‘భీమఫల్గును లతిభీమబలులు
ప్రియులు నీ కెంతయుఁ బృథివీశ! వీరిలో | నొకనిఁ గోరక యిట్లు నకులుఁ గోరి?’
తనుడు ధర్మాత్మజుం డనియెను ‘మాతండ్రి | యగు పాండువిభునకు మగువ లిరువు:
ఆ. రందు గొంతికొడుకు లైన మువ్వురిలోన | నేను బ్రదికినాఁడ; నింక మాద్రి
తనయు లిరువురందుఁ దగ నొక్కరుం డిపు | బ్రదుకవలదె? చెపుమ పాడితెఱఁగు.