Andhra Mahabharatamu 4.3.153

4.3.153

సీ. ‘మన వలలుండు లావున బంటుతనమున | జను లెఱుంగఁగ సడిసన్నవాఁడు;
మంచిమగండు దామగ్రంథి యసమసం | గ్రామకేళీ గాఢ కౌతుకుండు,
వినుము, తంత్రీపాలుఁడును దుర్దమారాతి | మర్దనచాతుర్య మహిత భుజుఁడు;
మున్నును వీరలు మువ్వుర కడఁకల | కొలఁదు లే నెఱుఁగుదుఁ గొంతకొంత;
తే. యెక్కఁదగునట్టి యరదంబు లిచ్చి వీరి | ననికిఁ దోకొనిపోక కార్యంబు నాకుఁ
జూడ!’ ననవుడు మేదినీశుండు హర్ష | నిర్భరాత్మకుఁ డై శతానీకుఁ జూచి.