Andhra Mahabharatamu 5.4.368

5.4.368

సీ. ఈ మేను విడిచి నీ వేఁగిన యప్పుడు | ద్రుపద భూవిభునకుఁ దొల్త పుత్రి
వై పుట్టి పిదపఁ బుత్త్రాకృతిఁగాంచి శి | ఖండినామమున నుద్దండబాహు
బలమునఁ గోదండ పాండిత్యమును బటు | శౌర్యంబు నొప్పఁ బ్రశస్తి కెక్కి
యనిఁ జంపఁ గలదాన వాతని; నా మాట | దప్ప దూఱడు’ మని చెప్పి హరుఁడు
తే. సనియె; నా ప్రొద్దు సమిధలు చాలఁ గూడ | వైచి యనలంబుఁ గూర్చి యవ్వనిత క్రోధ
దీప్తమూర్తియై ‘భీష్ము వధించు దాన’ | ననుచు సొదఁ జొచ్చె మునులకు నద్భుతముగ.