Mahabharatam Kilippattu p100

p100

ഇതി ശ്രീമഹാഭാരതെ അഷ്ടദശായാം സ്വഗ്ഗാരൊഹണപവ്വ൦സമാപ്ത൦ ഹരിഃ ഓരോരൊകഥകനിചൊന്നുകൊടുക്കന്തൊരുമാ രാമൽകിളിയെണ്ണെപാരുണ്ടുനന്ദമൊഴി൨ന്മാരായപാണ്ഡു ജാതന്മാരെന്തുപിന്നെസ്ഥിരതയൊടുചെയ്തതെന്നിപറ യണം. ഒക്കവെപെരവെതിനൊപ്പമെകാലംപൊറ്റാ ൻസമ്മത മല്ലൊയെന്നാരൊടൊല്ലു പറങ്ങിടുന്നു. ധൎമ്മജദികളുടെ വാൎത്തകെട്ടെഴുന്നെള്ളിനില്പവിലലൊകൈകനായകൻ ഉണ്ണിക്കണ്ണനെപ്പൊഴുമിങ്ങെത്തുകൊണ്ടിരിപ്പതൊ ന്തിക്കുശേഷവും തീൎത്തമംഗലനല്കിക്കാത്തുകൊണ്ടുപിതാം കരത്തതിനെപ്പൊഴുചെയ്തുകൊള്ളുന്ന വിഷ്ണുമൂൎത്തിതൊന്നു ണ്ണനായിയാത്രിതൻദൂരന്തിപ്പിന്ഡ്യാത്രിതൽപിറന്നവ ന്റെദ്രൊഹവന്നുകിട്ടാമ്പാൎഥ്ഥ൨ന്മാര൨ പര്ണ്ണാഗ്രെ ന്നതിരൊരുപാന്ധ്യപൂന്നക്ലിട്ടിനൊഗാത്രങ്ങൾതൊറ്റുംന ന്നായിചെയ്തുസന്താപംതീൎത്തമ്മാമ്പണ്ഡനതെന്നെകണ്ടു പത്മങ്ങളെന്നപൊലെ പാൎത്ഥന്മാരുടെമുഖമെറെവുത്ത ഠിഞ്ഞൂതെ. ശ്രൊത്രവും കള്ളത്തിതഞ്ഞൊരസ്സല്ലാവ ത്താൽവാങ്ക്വമാക്കിട്ടുള്ളവാൎത്തയുംകെട്ടുശെഷംപാൎഥ ന്മാർപാഞ്ചാലനുംമത്സ്യനുംഒക്കന്ദനം ചെയ്തുമങ്ങാതെ രാക്കാലം വാന്തുപാന്തെല്ലായ്മമായി ഉറങ്കല്ലിച്ചാരിനിര ന്തിരിയാതെകണ്ഡുവാന്തലന്തിൽനദ്വെഷമുള്ളൊരാ രീയണം ബന്ധുദ്രുഭാലന്മാരൊടവസ്ഥയറിയിപ്പാൻ