Mahabharatam Kilippattu p12

Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p12

Language: Malayalam

p12.1

പ്രപഞ്ചമെല്ലാമടക്കുംപുമ‍ാൻ പള്ളിക്കുറുപ്പുകൊ ണ്ടീടിനാനെങ്ങിനെപ്രാണസമമ്മപത്ഥരടെസ ങ്കടംവരാതെകഴിപ്പ‍ാൻ തുടങ്ങിയെലാം.

ദ്രൊ ണാദികളെ ഭയംകൊടുത്താനവനൊന്ന‍ാം കൃഷ്ണ് പ്രസാദവുമുണ്ടല്ലൊ-ഇത്ഥംനിനച്ചുനിനച്ചുകിട ക്കയാല‍ാം രാത്രികണ്ടീടിന‍ാൻമാധവൻ-ദൂ തകന്തന്നെവിളിച്ചുതില്ലെള്ളുവെറുതിയൊ രമാന തൻപത്നിക്കൊരുവൻവിശ്വംഭരൻപരൻഭക്തി ന്നിരുവടിതന്നെയകത്തിൽ ഭക്തിവിശ്വാസമുര കംവരുംവണ്ണം ഉറച്ചുതരാം ഭക്ത്യാലൊരു പണികിയ ജിഷ്ണുവുംകണ്ടിഹസങ്കടംപൊംവഴിശത്രുക്കളെജ്ജ യിച്ചീടുവാനാശ്രനാം ഇളങ്ങലനായതുരുനെവന്ദി പ്പാൻപൊകെന്നനാരായണന്നരതന്നൊടുവെഗെ നകല്ലുംപിഴെതുകിഴെക്കു നാനാനഗനഗരഗ്രാമ രാജ്യങ്ങൾകാനനൌഘം നദിജാലവുംപിന്നിട്ടു കൈലാസമാക്കിയശൈലൊപരിചെന്നുനിലകണ്ഠ ൻകഴൽക്കൂപ്പിസ്തുതിചെയ്തുപദ്മമന്ദിരപാങ്ഘ്രിവ ല്ലഭദൃഷ്ടികരവരദൃക്ഷണദൃക്ഷിതസർവ്വജ്ഞസർവ്വലൊ കൈശസർവ്വാത്മകാശവ്വശംഭൊമഹാദെവദൈവെശ്വര ഗംഗാധരഹര ചന്ദ്രകലാധരതുംഗജടാഭാരകാരുണ്യ വാരിധെഭസ്മവിലെപനഗർദ്ദഭാപഹവിന്ധ്യയാന ന്ദനത്രിപ്രിയത്ര്യംബകശംകരസ്ഥാണൊഗിരിശപു രഹരചെക്കനൽതൂകുന്നഫാലവിലൊചനമുണ്ടമാ ലാധരദണ്ഡധരാന്തകഖണ്ഡപരശൊപഞ്ചവക്ത്ര പ്പൂങ്കുടശൂലപരശുമുഖായുധഭീഷണനീലവെ ദപ്പൊരുളായുന്നനാമെന്നനുസ്ഥികൂർമ്മങ്ങൾ നല്ലതുരികൾഉത്തമമാക്കിയമുണ്ഡങ്ങൾപൂങ്കൂ ങ്ങൾ ഇത്തരം കൊണ്ടുളള മാല്ല്യ വിരാജിത മൃദു ഞ്ജയ ജയ ഭീമ ജയ ജയ കാമ മദ ഹര കണ്ഠ കന്ദഹര കാരണ ഭൂതഷ വാരണ ഭഞ്ജന ചാരണ സെവിത സഹസ്രാക്ഷ പ്രിയ പാഹി നമോ നമോ പാഹി ന മൊ നമഃ- ദേഹി പരം പരമാനന്ദ ശാശ്വത ഭ്രൂതി പ്രിയ നമൊ ഭ്രൂതി പ്രദ നമൊ ഭ്രൂത ഗതെ നമൊ ഭ്രൂത കന്ത്രെ നമൊ ഭ്രൂത ഭന്ത്രെ നമൊ ഭ്രൂതഹന്ത്രെ നമഃ ശാന്തായ ഘൊരായ ദാന്തായ കൂരായ കാന്തായ ഭ്രൂ യ ദുഷ്ടായ ശിഷ്ടായ ദക്ഷിണന്തായ തെ രക്ഷി കാരായ തെ നിത്യം നമൊ നമൊ നിത്യം നമൊ നമഃഭക്തിപൂണ്ടിത്ഥം വണങ്ങി സ്തുതിച്ചൊരു പക്ഷീ ഫൽഗുന സഖനൊടു ശങ്കരൻ ഭക്തപ്രിയൻ പരമേശ്വ രൻ ഈശ്വരൻ ഭക്തപ്രദൻ പരമാനന്ദ മൂക്കൊണ്ടു മന്ദസ്മിതം ചെയ്തൊരിക്കലെ പുൽകി ചന്ദ്രകലാ ധരനെ വമരുൾചെയ്തു- അന്ധതത്രിജ്ജതനെന്നഗി ഷിച്ചുവാനത്തലുണ്ടായതെന്നു ചൊല്ലിച്ചുകിൻ മൂലതിലൊചനൻ കൂലപ്രകൃതിക്കഭിതായ്ക്കന്ന മപ്പൊളരുൾ ചെയ്തു.

p12.3

അഞ്ചാൽ സെനാപതിക്കള ഭൂപാതഞ്ചൊരുദിവ്യാസ്ത്രം ഇന്നങ്ങിടെണ മെന്നുണ്ടുവത്സന്നം. വന്ദിതമിപ്പൊഴതിന്നുക ല്ലഞ്ഞെങ്ങശമലചൊല്ലികുളിലുണ്ടാക്കുക കെശവ ഫല്ഗുനന്മാരെപൂണ്ടൊരവഞ്ചൻ. പാ ശുപതാസ്ത്രം കൊടുത്തൻ വിജയനു നാശമരി കൾക്കതിനാലെ വന്നുപൊംപൊരാട്ടമെണ്ട ഭ യംകൊഴുത്തീടിനൻ മായാപതിയായമാന്ത്രി ശങ്കരൻ. ചെമ്പൊൽതുളിരൊക്കുന്നിഭരണത്തൊ ടും ദ്രിഹിനന്ദനൻ കണ്ടുവന്നാരത്ഭുതം. ആ ത്തലനള്ളിഭക്തിപുണ്ടെത്രയും ശാന്തനുക ന്റെ ദ്രയമവിടികൽ വിഷ്ണ പാദത്തിലെ ല്ലിക്ഷപുഷ്പങ്ങൾ വിസ്മയതൊടുകണ്ടുശിവൻ മൌലിമെൽ വിഷ്ണു വെന്നും ശിവനെന്നും ഭു വനത്തിങ്കൽ വിജ്ഞാനികൾപറയുന്നതൊ രജ്ഞാനം. കണ്ടുപറഞ്ഞവെരണ്ടന്നു ചൊ ല്ലുപൊർക്കണ്ടവരല്ല വരെന്നതനിഷ്ചയം. ഇ ത്ഥനിരൂപിച്ചുകിരീടിയും അഞ്ചെതമ്മങ്കി യഥാമ്മഞ്ചവന്ദിച്ചുളള്ളുന്നു. തന്മമായിങ്ങുവെ ന്നിടനാൻ ജിഷ്ണുപുരള്ളൊണന്നു ചൊല്ലി ബലഭൽ. സ്വപ്നത്തിലിങ്ങിനെകണ്ടിട്ടുഫല്ഗു നൻകല്പിച്ചിത ജയമുണ്ടാകുമെന്നും. കാരണ നാകിയനാരായണൻ പരൻ പരമായെങ്ങടെ ശംബനർദ്ദംകെട്ടാൽ പാറാതെ തെന്തിനിക്കൊണ്ടു വരികെന്നു ദാതകനൊടരുൾചെയ്തു ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മമുഖ്യന്മാർക്കുമുക്കുന്ദന്തിരുവടി സാമ്യമില്ലാത ജഗല്പതിമാധവൻ നിത്യന്നിരാമയൻ നീതിമാനി ശ്വരൻ അത്രകഷ്ടങ്ങളും ചെയ്തുകാണും. ധിയൌ 14th day ഭക്തനാം യദ്ഭുജൻ വാഴുന്ന മന്ദിരെ സത്വരഞ്ചീത മൊദാ ലെഴുനെള്ളിനാൻ. മംഗലഗീതസ്തുതിക ളും വാദ്യവും ശംഖുനിനാദവും വന്ദിശബ്ദവും ദാനങ്ങൾ വാങ്ങി വാങ്ങി ക്ഷമാദെവകളാനന്ദ ദാനവുമാശീവ്വാദവും കൊടുത്തുകൊണ്ടുതില്ക്കുന്ന ന്നെരത്തു. വാട്ടം വരാതൊരു ഭക്തിയും മെദവും കൈകൊണ്ടു സൽക്കരിച്ചിടിനാൻ സ്സദ്ഭുജൻ. പൂ ജകൾ എത്രയും പ്രീതിപൂണ്ടിടിനാൻ. വാസുദെ വജ്ജഗന്മംഗലൻ കെശവൻ പാരസ്സിതനെ ത്തഴുകിയരുൾചെയ്തു. ഖെദിക്കവെണ്ടാ ജയം വരുംണ്ണിണ്ണയം സാധിക്കുമെന്നിതിന്നുടെ സത്യവും.

p12.4

അംബുജലൊചനനാം ബുജവന്ദി തകംബുധരാമൃതസ്യന്ദനാനന്ദമൌ അംബികാ വല്ലഭസെവിത ശാശ്വത ബിംബഫലാധര ചന്ദ്രബിംബാനന കണ്ണനായ്നെയെ പുഷ്പികാ ലായിപവിണ്ണീ മുരാരെ മധുസുദന ഹരെതമ രദ്വാപര രാമാദിതാമമാര മരാമഹരെ ശ്യാമള ക്കൊമള നിങ്കൃപയുണ്ടെങ്ങ്കിലെങ്കൊരുസങ്കടം പങ്കജലൊചന കെട്ടതുകളകിൽ നിന്നുഴയിൽ ഞാനെന്തിനുവടിതെന്നോടും ഭ്രഭ്രനെക്കണ്ടു പരംപഠിച്ചിടിനെൻ തല്ലാദാബ്ഭാച്ചിതപു ഷ്പങ്ങൾ കൊമ്പെതല്ലദം ഒാജനമസ്തുതിക്കും പിയെന ശംഭുതൻ മൌലിയിൽ കണ്ടുഞെട്ടി ഞ്ഞുഞാൻ കിംപരം വിസ്തയം തന്നുറീനെഹ രെ-സ്വപ്നപ്രകാരവുമിത്ഥം പറഞ്ഞുടൻമില്ല രുഷികൾറിച്ചമാനസം അജ്ജ്നന്നില്ലെന്ന തെയധജ്ജൻപ്പിച്ചയല്ലെതമതെന്നിദ്ദി ച്ചെക്കാൻ അച്യുതൻപൂനരന്തക്കവെരിക്കും നിശ്ചയം ചിന്തിക്കിലൊന്നന്നറികനിവൈ കരുത്തെ മുദ്ദിഷ്ടിതഭാസ്ക്കരൻ പെരികുപ ന്നൊരുമിശ്ചാററികെടൊ-ഇന്നുചെറുതക ലഹമുണ്ടായ്പതും നിണ്ണയമിത്രനാളൊ ലെയല്ലെടൊ-പിന്നെയുംചൊന്നീന്ധനങ്ങ യൻതില്ലക്കുന്ന മന്ദവനമാരൊടുമുഗ്രജന്മത്തൊ ടും.ഉഗ്രനായുള്ളളൊരുനിന്നുസത്യാ നീദം പെരുന്താണൊളികളും വാരണമ്മരുടെ ഗജ്ജിതനാദവും ചാതുരരഗങ്ഖിഹെഷാരവ ങ്ങളും നാരദ വീണമനൊഹരനാദവും ഒക്ക വെപൊങ്ങിമുഴങ്ങിച്ചെകയാൽ ദിഗ്ഗജങ്ങ ൾക്കു ചെവിയുമടച്ചിത- കല്പാന്തകാലത്തസപ്ത സമുദ്രങ്ങൾ ഉപ്പുഭ്രാന്തിക്കൈ മിന്നൽപിണരുകൾമിന്നുന്നനെരത്തുകണ്ടുക ഭൂതങ്ങളൊടിയെങ്ങുന്നിങ്ങിപ്പിലർ ചാപങ്ങളായില ത്മൈന്ദ്രചാപങ്ങളുംബാണങ്ങളാകയുള്ളധാര വർഷവുംചൊരയാകയുള്ളാരുവാരിപ്രവാഹവും പെരുപെരെയൊക്കെയ രണ്ടുനദികളായൊരെ ത്വഴിയെ യൊഴിക്കുന്നനെരത്തു വക്ത്രങ്ങളാകി യപർവ്വതങ്ങളുണ്ടതിൽ കൊൾങ്ങളാകിയശൈ വലസ്തുരഗ്യംഹസ്തപാദങ്ങളാകുള്ളമത്സ്യങ്ങ ളും ഹസ്തികളാകുള്ള പാഷാണങ്ങളാലവും സ ത്വമായുള്ളൊരുശംഖമുത്താദിയും മദ്ധ്യെയൊഴു കുന്നചൊരപ്പുഴകണ്ടുചിത്രം വിചിത്രം വിചിത്ര മെന്നുജ്ജനം.

p12.5

ദുശ്ശാസനൻ്റെതുണാന വന്നൊ ന്നയും പിന്നെകപീന്ദ്രൻ വിജയെഞ്ചയി ന്നരം എങ്കുതലക്കുമറുത്തു ധനഞ്ജയനെന്നശ രങ്ങൾ വരുണനമ്മജ്ജനപ്പൊൾ ചക്രം സ്വപഞ്ചാശ്ച ങ്ങളൊല്ലാമവനരം പുത്രഹിത്രൻ കളഞ്ഞെ ാരുനന്തരം ഗൌതമനെ ഊരുഗദ കൊണ്ടിണ്ടച്ചു തവനെറിന്നുൻ ഇഗ്ങനെയപ്പൊൾ വിജയനും കണ്ണവും കയ്യുമൊരുമ്പാൽ മുറിജ്ജിതുകണ്ടെതു ത്തിങ്ഗ്നയൻ കാംബൊജനന്നെരം അനന്ത ൻപിട്ടുപൂക്കാൻ പൊരുതൊരുവുമന്തിക്കെന്നി ന്നപടയൊടുകൂടവെ- പിന്നെശ്രുതായു രാജ്ജാ ഇവനെറിത്തു കൊന്നാനൊരുനിമിഷംകൊണ്ടു വനയും അതപ്പൊഴവതന്ന അനുജനം കൊപ്പിച്ചു മുൽപുക്കൊഴുതതുകണ്ടിച്ചു വത്ഥന്തൻ ബ ലെനപ്പത്തൊടുകൂടയവനെയും കൊല്ലാട്ടൂബര ണങ്ങളെത്തുകൊന്നിങ്ഗ്നൻ- എന്നെ എ ന്നങ്കലചെയ്തു നിതത്തുനൻ എന്നെരി ഷിശരൊ ങ്ഗ്നവാങ്ഗിങ്ഗ്നാൻ- ധൎമ്മരാജൻ വെരിക്കാൽക്ക നാക്കി ദ്രൊണന്റെ കാൽത്തളിരമ്പൊടു വന്ദിച്ചു ചൊ ല്ലിനാൻ-കാത്തു ജയദ്രഥൻ തന്നെയുമെന്നെയും പാൎത്ഥ ഭയംതിൻ്റെ രക്ഷിത്വവെണമൊ- ശത്രുക്ക ളെക്കൊന്നു രാജ്യം തരുമതിനുൽ തച്ചാതികി പ്പൊൻമടിക്കരുതുതമ്മെ.ദ്രോണർകവചംജപി ച്ചുകൊടുത്തുമ്മാനിയായുള്ളൊരുയൊധനനെ രംപാണ്ഡവം പൂക്കൊരുപാവകനെപ്പൊലെ.പാ ണ്ഡവസെനദഹിപ്പിതാചാര്യൻ.ഗാണ്ഡീവധന്വാ വുപൊരിഞ്ഞൊരുവഴി.വെണ്ടുംജയദ്രഥനെക്കണ്ടു കൊല്ലുവാൻ അന്നരമൊരുങ്ങുന്നെന്നറിഞ്ഞി ലപ്പൊഴുന്നതനായധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻവന്നാൻ-പമ്പ യുദ്ധത്തിൽമരിച്ചർപലരുപരനൊളിതമായിത ന്നൊരുമാഹവം.സൊമകപാഞ്ചാലദ്രുപതിശിരന്മാർ കാർമുകിൽപെമഴa.v.പെയ്യുന്നതുപൊലെ ബാണംപൊ ഴിഞ്ഞങ്ങയച്ചാരുനെരംദ്രോണരുടെ പടകണ്ടു വാഞ്ഞുതലൊം.വമ്പനാകീടുംദ്രുപദനുംചാഡികു ഭൂമ്പനുംമാചാര്യനുംപൊരഞ്ഞൊരുപൊരും വരും കണ്ടുപുകണ്ണുനിന്നിടിനാർ ഇംബ്രനും നാരദന്മാ രും പുകഴ്ത്തിനാർ.വാളുമൊയെ കരളുമൃത്തിരുപാഞ്ചാ ലൻപണ്ണികൂർമ്മെഷിൽ ഇറങ്ങിതാചാര്യനും.കൊ ല്ലുന്നതുകണ്ടന്നരച്ചുഹു അവൻ വില്ലും കുലീയ ക്കാലച്ചുവലിച്ചുടൻshoot ഇല്ലതില്ലെന്നണഞ്ഞിലുന്നെ ന്നത്തു.മല്ലന്റെതൻപ്രിയനക്കിയശൌയൻകി ഞ്ചന ചഞ്ചലമെന്നിയെ ചൊല്ലിനാനഞ്ചിയൊടു ന്നവരല്ലെന്നറിഞ്ഞാലും തത്രവൈദഗ്ദ്ധ്യമുണ്ടെ ങ്കിലൊന്നിലുമിത്തിരി നേരംപൊരുതെതിരാവു കെല്ലൊടിവണ്ണംപറഞ്ഞാശു സവ്യകിമൂൽപ്പുരെ ക്കത്തു തത്ര റണ്ടുകു തുവരൻ.

p12.6

തസ്ത്രങ്ങൾശസ്ത്രങ്ങ ൾ നാരാചപങ്‌ക്തികൾ സചന്ദ്രാകാരമായുള്ള ബാ‍ണങ്ങൾ ഹന്തകൊട്ടിപ്പൊരിഞ്ഞുതുട ങ്ങീനാനന്തരന്തന്നെയുയുധാനന്മഴെതാൻ മുഖവിലൊചനഭൂതുപ്രവരനും ക്ഷത്രിയകുലന്ത കരിഷ്ഠപ്രവരനുംബദ്ധവൈരത്തൊടടുത്തുതി ന്നിങ്ങിനെ കുംഭംഭയങ്ക കൂടമൊടുതരമല്ലെതൊക്കാ?

p12.7

രതനെരം ഇന്ദ്രത്തു ജൻങ്കലപ്പൊക്കാനവരെകും ഇന്ദിരാവല്ലഭ നാടഥചൊല്ലിനാൻ-വൈദെഹമുമ്പുജ്ജിതിരക്കു മ്മൊരെറ്റവും കൈതവമില്ലത്ത കൗതുണ്ഠ്യവമ്മിയെ കൈകൾത്തുണന്നു നടക്കുന്നതില്ലെതും-കൈക ഴിച്ചുണ്ടതുകൊണ്ടുരണത്തിന്നും തുണ്ണീർകൊടു ത്തതുകൊള്ളുകില് സന്നീഹമൊടുചെൽ ചക്കുങ്കൂടുദ്ധം-എന്നു പറഞ്ഞുശരൌഘപ്രവെ ശാഗിച്ചനന്നാക്കഗുല്ഗുസലിലമുണ്ടാക്കினான் എന്നതുകണ്ടുമുക്കുന്ദന്തിരുപടീ പന്നഗശായി പര നാഗരിയെക്കണ്ടു നാഗങ്ങൾ ഉള്ളപോലെ-നാ ഗദ്ധ്വജാദികൾ നാല്പാടുമോടിനാർ-ചെന്നു യു ദ്ധം പ്രതിക്കുന്ന ദിക്ഷതിലൊന്നൊഴിയാതെ ക്രുദ്ധിതരെന്നുരവർ-പാരമടുത്തു മഹാരഥന്മാരെ ക്കാറ്റു ഘോരമായ്ക്കൂന്നതു പോലെതിർത്തുകൊലഹലമായി ചമഞ്ഞു കലഹവും-ഞൊലത്ത വണ്ണം പെരുതായ്ത്തീരുകയും-പാരമുയന്നുകൊടി ക്കൊടികളും ഞെറുളികളുടെ വില്ലിൻകട്ടൂ കളും തലവട്ടങ്ങളും വെണ്ണാമരങ്ങളും ചാലഞെരികുഴിഞ്ഞുള്ള കുന്തങ്ങളും തിക്കി യൊരുനിലത്തൊക്കെ ഒരുമിച്ചു തല്ലേന്നേ നത്തു-ഫൽഗുനൻ ബാണങ്ങൾ മഴമഴമേൽ മഴപെയ്യുന്നതു പോലെ തുമകലൻ പൊഴഞ്ഞു തുടങ്ങിനാൻ-കാലും കരങ്ങളും ഞെറുള്ളൊടുക ളും മാവും വയറും കഴുത്തു തലകളും ആയുധ ജാലവുമാഭരണങ്ങളും കൊരക്കടക കുത ഴകൾക്കുമേലും കുറവില്ലാതെ കൊടികൾ ചി ഹ്നവും മുറവും ചുഴന്നീടുമാലവട്ടങ്ങളും അ രമില്ലാതെ ചെറു വെണ്ണാമരങ്ങളും അറുറ്ററു പിന്നെത്രരണ്ടു രണ്ടാ o കണം ഈരെരർ വീഴുന്നചോരയൊലിക്കയും മുറിഞ്ഞീടു ന്നവരുടലർ തമ്മോടു മുററും മുഴുത്തപോർ ചെയ്തുധനഞ്ജയൻ- ധർമ്മസുതനും ഭരദ്വാജ പുത്രനും തമ്മിൽ പൊരുതു വ്വിലങ്ങു കയിക്കി രൻ ഭീമന്ത കണ്ടുഴറിയടുത്തപ്പോൾ ഭീമന്ത കസമമായിതയുദ്ധവും- കൂടീരനന്ദനനാകിയ രാക്ഷസൻ നിഷ്ക്രിയാദപ്പൊരുമാളത്രനേരം ഭ്രാ താവിനെയും പിതാവിനെയും കൊന്നപാതാ ഞ്ചജ്ജുനൊടുപാഞ്ഞടുത്തിടുന്നാൻ- ഞരരന്ന ടുത്തീതമാരുതസുതനും ചെറുവൊരുത്തീതു ഞൊരവുനിശാചരൻ- നല്ലെനനഞ്ഞുപോ ർചെയ്കിതാരാക്ഷസനും കൊല്ലുവാനെങ്കിൽ ഞാ നെന്നപടെക്കൊച്ചൻ ചൊല്ലെഴുന്ദ്രോണ രൊടടുത്തീടുന്നാൻ- നില്ലുമായാരാക്ഷസ ടുത്തീടുന്നാൻ- ചെറുവലഞ്ഞീതാരാക്ഷസ കണ്ടുഞരരന്നടുത്തീതമ്മച്ചിരുസുതനും ഞെ രുംകൊടും കുടയും കുതിരയും പൊരിലജ്ഞാ തുമില്ലുമുറിഞ്ഞീത രണ്ടുപരിഷക്കുമല്ലൊ ട്ടതുകണ്ടുകൊണ്ടാടിനർ കണ്ടുനിന്നവരൊക്കവെ- വാളും പരിചയും കൈക്കൊണ്ടൊരുവ രും- വീഴുംമ്പൊങ്ങി നാരാകാശവീഥിയിൽ ചിത്രയുദ്ധം ചെയ്തു ചത്താനലംബുസൻ-ചീത്ത വും ചത്തുതൊറ്റുവക്കണരം-വാൽഷനുംമ രുള്ള തെരളിയിരതും ചെയ്തതും പിരിയാതണ ഞ്ഞു വെരുണരം വാഴകളും തമ്മിൽ നിന്നാ ക്കുന്ന ഘൊഷവും വാക്കുന്ന ബാണജാത്യത്തിനി നാദവും ബ്രഹ്മാണ്ഡമെല്ലാം കുലുങ്ങുംവെടികെട്ടു തുള്ളനായ്കി യസൂതുകിയിരഞ്ചും ബന്ധിച്ചുകൈ ഉള്ള വാരണങ്ങളും വാൽപത്തണണിക്ഷമായ ിക്ഷതിക്കുന്നു ഞങ്ങൽ ചിലതുകണ്ടുനിൽ ക്കണമെന്നിങ്ങിനെ ചിന്തിച്ചുപൊക്കത്തി ന്നുടെ പത്തൻസങ്കടമുണ്ടാകയില്ലുള്ളിലൊ ക്കീല്പകച്ചതന്തെൻ ചരിത്രങ്ങൾ എന്നുകിനി സൂതഞ്ചൊന്നുതകെട്ടു പമന്ദവദമ്മാർജ്ജൻപി ന്നെയും ചൊല്ലിനാൻ എന്നെക്കുറിച്ചൊരുവ ത്സല്യമുണ്ടങ്കിലെന്മുടെ കൃഷ്ണനങ്ങായതു ാരു നീചെന്നറിഞ്ഞുള്ള തിഞ്ച സമസ്ത ക്കെട്ടനെര മാതൊപമനയ സാത്യകിച്ചൊഴുുള്ള പടയുമക്കിവെഗെന പൊരിന്നെരെ പാറച്ചെല്ലുമെം പൊ ൮.

p12.8

എഴെഴുപുതലയൈക്കലയൈക്ക പൊത്രുരമുള്ള മാഷ നെതഴുതിട്ടினான் ഞെരവു ഹുരുവ നൈന്നെ വരെ യഞ്ചു. ചൊരരിദിതിക്ഷിത്ര ദ്രൊജനണ്ട്രം മാഗധന ാകിയ സത്ത്യസന്ധനല മാല്ലാത്ത വുത്ത ധരണിയിലിട്ടു പെ ാക്കി ആന തെർ കാലാൾ കുതിരപ്പാടയൈക്ക ദാനമൊ ട്യുന്ന സാത്യകി കൊന്നുകൊന്നാറൊഴുക്കി ആതിഷൂന ൽ തന്നാലെ ചിതിയടുത്ത ദ്രൊരാജപുത്രം അല്ലാന്ത കാലം വരിഷിപ്പതുപൊലെ കെപ്പൊടു ബാണങ്ങളെ തൂകി ത്തടങ്ങിനാർ. ഇപ്പൂമനത്തിനൈറായ പൊരു യണ്ട) പ്രപഞ്ചത്തിങ്കലുണ്ടായിതില്ലെന്നും കെള്ളിമുഴൂത്ത കാബന്ധവും കാളിയുങ്കുളികളും നടമാടിത്തടങ്ങിന ാർ. അനന്തൻ ചമഞ്ഞു ധ്രുതയരൻ. ചെനത്രണ ന്മാന്ത്ര കണ്ടു ദ്രൊജനം കൊപിച്ചു സാത്യകി ബാ ണങ്ങൾ പൈതപ്പൊൾ മൊഹിച്ചു തെരതിൽ ഷി ങ്ങിതു ദ്രൊജനം. ആരിനി ഉള്ളവനന്താ പ്രശനി സ്സൂതൻ അരിഞ്ഞണഞ്ഞെങ്ങടുക്കുന്നനെരത്ത രണ്ടു അർജ്ജുനാരുമായി ചെന്നുതുതിതാ. കണ്ടുതയൈ ത്ത സനൻ തൊഴുതു പറഞ്ഞു പൊരുന്ന തൊരിത്തിരി ക്കെളിച്ചവനെക്കുമൊടിച്ചു സൗത്യകി. ഇപ്രകാരകം കണ്ടുരണഭൂവിലജ്ജുമാനഭാവവും കൃഷ്ണൻടെ പാ ഞ്ചജന്യനിനാദവും ധൃതചൌതന്ധനമ്പിണ്ടുക തമ്പെരുന്താണൊലിനാദവും കെട്ടുകെട്ടാങ്കല പ്പെച്ചുയുധിഷ്ഠിരൻ ഭ്രട്ടകനമ്മുടെ തെരെ നഞ്ചൊ ല്ലിനാൻ എന്താം ഇരുവിലൊന്നാന്ധനെരമഗ്ര ജന്തന്നെ കടന്നണ്ടീക്കിതി പ്രഹിതജ്ജിതാന ഗ്രഹത്തിസമുദ്രഭാവനം ശക്രതനയനെനിഗ്ര ഹിപ്പാനരുതാങ്കലെക്കൊള്ള വിഗ്രഹയൊഗബ ലനമഹീപതെപ്രമുണ്ടക്കാക്കു ഷഷ്ഠാന്തമാ ദിലെഗ്രന്ഥന്മമ സൊദരനിജ്ജയം. തഗ്രാഹ്യ ശനഷ്ടമിയന്നഭൂഭവനഗ്രഹളൊത്തു വന്മയഭൂ രഭാജൻഗ്രഹിച്ചൊത്തമശിഷ്യനമാലാച്ചത്വ ൽഗ്രഹണാഗ്രഹം പൂണ്ടുമരുവുന്നു.

p12.9

പലതൻ നഗ്രമെണ്ണാത്മ പാർത്ഥിവൻ ഭിൽവിഷാദ മൊടാർന്നക്ഷിപിന്നെയും മാരുതിയാക്കുമവരജ ന്നെന്നൊടു വ്രതക്കെവി കൊൾകെന്നു ചൊല്ലിനിസുതനെന്നയക്കൊണ്ടി ലവായുനിതങ്ങുഴിഞ്ഞുംഭ്രമിച്ചെവരും.ഹന്തൌ രുസങ്കടം വന്നൂദൈവമെചെന്തളിർമങ്കത ൻപുഷ്പവിലാസമെന്നെമ്പുടിഞ്ഞൊത്തി ടൂണിതൊറ്റവും ചെമ്പെഴുതന്നകൂടികില്ലി ന്നൊടംവൈകല്യമറ്റും വരാതപടയുമൊക്കെയെ വൊതപൊകനീമാരുതനന്ദന. എന്തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെന്നാലത്രകൊഴപ്പാനന്തരമില്ലിനിയെ ങ്കിലും ഇന്നിപ്പൊൾ ബന്ധിച്ചുകൊൾവാനുറയങ്ങ സന്തതം ചിന്തിച്ചിരുന്നതുമുണ്ടെത്രപരൻ ഉത്തമനായൊരുനമ്മുടെശ്ര ശിനിസുതന്മാരെക്കുമാരാങ്ങുകണ്ടു പരിക്കിതിയെ നിപാതിഷ്ഠദാദികളെ ഭരഞ്ചെല്ലിച്ചു പാരമെ ഭീമനടന്നപടയുമായി. പൊക്കളത്തന്നിലകം പൂക്കരികളെ പിളക്കുന്നതിനുമ്പഷില്ലി നാനവി നാൽ വെണ്കുട വെൺതഴ വെഞ്ചാമരങ്ങളും ചെക്കനക്കൊടികളും കൊടികളുമൻപൻ കന്ധരപ്പണ്ടങ്ങൾവമുള്ള നിന്ധുരബന്ധുരസ്ത നനാംബങ്ങളും ഖണ്ഡിച്ചുഖണ്ഡിച്ചരികളെ യും കൊന്ന ചണ്ഡനാം മാരുതപുത്രൻ വരു ന്നരം പണ്ഡിതനായ ഭരദ്വാജനന്ദനൻ മണ്ഡ ലാകാരമായുള്ള ധനസ്സിനാൽ അണ്ഡാഷ്ഠാ പന്നടുങ്ങുമാറങ്ങിനെ ദണ്ഡമൊഴിഞ്ഞു പ്പെറുത്തന്നേരം.

p12.10

ദണ്ഡധരൻ നിക്കൊടുത്തു ക്കുന്നേരം പണ്ഡിതനായ ഭരദ്വാജനന്ദനൻ ഖണ്ഡപരുത്തച്ചെയുത്തപ്പൊലെയും മണ്ടിയ ഞ്ഞാഞ്ഞു പൂങ്കൊണ്ടരണകൾ പലതും കുഴഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ കിൽരാശിയെന്നങ്ങി ചണ്ഡ മുണ്ഡപ്രണാശങ്കരെന്ധും ഭനെ ചണ്ഡികാ ദേവി പൊരുത്ത പ്പൊലെയും ചണ്ഡകരകുല ജാതൻ രാഘവരൻ ദണ്ഡകാരണ്യി നിവസിപ്പ രാദിയെക്കണ്ടുകൊഞ്ചിച്ചു ചിവുത്തചൊലയും ഉണ്ടിയണഞ്ഞു പൂകൊദരനെന്നരൊ തെരും കളഞ്ഞു തിരിച്ചു നടന്നു പൊർ വീരം ഗാന്ധാരിപുത്രനുത്തരി ൽപത്തിനെക്കൊന്നു നടന്നലദിനൻ മതനാം മാരുതപുത്ര മഹാ രഥന്മാരുതി തൻവരവുകണ്ടു ന്നെരൊ ക്രൂരനാം കണ്ണനണഞ്ഞു ചെരുതപ്പൊൾ മത്തഗജത്തൊടു കെസരിയെപ്പൊലെ ശക്ത കുന്തിച്ചൊല്ലുകളൊത്തു സത്യം മറന്നവൻ കുന്തി തനയനെക്കൊല്ലുന്നതുണ്ടന്നതൊരുന്മരെരെ ങ്ങതെരെറിവന്നുടനരമില്ലാത ശരങ്ങൾ തൂകി ടുന്നവൻ. വൃക്ഷമ്പതാൻ മഴുത്താനവൻടലെണ ങ്ങിപൊലെചമഞ്ഞിതു ഭീമനും കണ്ടങ്ങിപരം മു ഷണ്ടിതക്കുന്നുമ്പം. കുട്ടിങ്ങിപൊലും കുറഞ്ഞില ഭീമനും. വഞ്ചതികൂളുന്നു യൊധനന്മരുഞ്ചെ പെർക്കുടയത്താരതങ്ങനെരും. വഞ്ചതചെയ്താനപ രൊരു കൊദരൻ. ചഞ്ചലംപുണ്ടങ്ങുത്തീടുന്നവൻ കണ്ണുന്നു. നെഞ്ചുറപ്പിച്ചുദയങ്കരം മുഷ്ടി. അഞ്ചു നസംഖ്യമെത്തിയപ്പൊഴെത്തു്. തെരുംകുതിരയും നില്ലുംകൊടിയുടനെരെപൊളച്ചുകുഴിച്ചു ചൊരകിൽ. പാരംവലഞ്ഞതുകണ്ണന്തുകണ്ടു നെഞ്ചയത്തു സുയൊധനതമ്പിമാർ. ചെന്നു് രെരെയഴുപെർ ഭീമനവർകളെക്കൊന്നിച്ചുവെട്ടത്തു അട്ടിച്ചു മുഷ്ടിതു പിന്നെത്തിരിഞ്ഞുപൊ കാറ്റാണെനി ക്കളെംപൂണ്ണെന്നയറിഞ്ഞു പറഞ്ഞു വിദൂരരെന്ന ന്നരമൊത്തു സുയൊധനന്താനപ്പൊൾ കണ്ണ ന്നിതും. പാത്തങ്കെക്കിട്ടിയതുമെല്ലം. കണ്ണന്തമ്മ രൊരുങ്ങതെരെറിവന്നിതു മുന്നിപണ്ണുമപ്പൊ ച്ചതില്ലെന്നസന്നമാകുൾക്കൊണ്ടു സൂൎയ്യ്‌തനയ ന്നും. അഗ്നിവമ്പൊലെയെരിയുമമ്പുകൾകൊ ച്ചുവൎത്തിയെണഞ്ഞു വൃകൊദരൻ. എണ്ണമില്ലാതൊ രുമ്പാണങ്ങളെത്തൈതുകണ്ണൻടെ കുടൽക്കി റീനാനെറവും.

p12.11

അംഗങ്ങൾതീരിങ്ങുന്ന സുഖാ ധനം ഗംശനെ കുലചെയ്തുമെയതില്ലെല്ലു നിനച്ചത്വടകുമായെ തിരു ചൊല്ലിനാൻ ഭീ മാർജ്ജുനരാധിപൻ നന്നായ്ക്കണ്ടച്ചാരവർ കളുമെന്നരം. നന്നു തു കണ്ടടുത്തെൻ ഭീ മനും കൊന്നാറനൊരൌണ്ണിവെണ്ണയുമെന്ന രം. കണ്ണനവനൊരുകൊപമ്പാറവതി നിന്നു നമ്പുകളെളൂതെല്ലെൻതിണ്ണയും. ഭീമനൊടെറ മണഞ്ഞു സൂൎയ്യ്യാത്മജൻ പെമഴപൊലെ ശരങ്ങ ളൂതുകീറെൻ വില്ലും മുറിച്ചതെംകളഞ്ഞ വനന്നല്ലനാം മാരുതി ഭീമിഷാണിൻ. വച്ചും പരിചയും കൊണ്ടു ചാത്തപ്പൊൾ വാളികളെ ച്ചുമുറിച്ചാൻ പരിചയും വാളുകൊണ്ടെന്നെറി ഞ്ഞീടീനാൻ ഭീമനും. കൊളുകിരൂണ്ടതീത ന്നനകണ്ണനും ആ രാമഴയെറുവൊക്കുന്നതുപൊ ലെക്കാററിക്കൻ ശരമാരിയും പൈപ്പൈറ്റുവട്ടമിട്ടാ ന്നുക്കണ്ടുവമ്പടവെട്ടുന്നതു തൃശൂലം മുസലം ഗദശ ക്തികൾ മുൾത്തടിവാളും ചുരികകളും ചക്രം പരശുഖ ഡ്ഗങ്ങൾ കുന്തങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും വരിക്ഷിപ്പി തു കണ്ണനെമിത്രത്തപ്പല്ലനെ തപരെ രഭ്യംഖണ്ഡി ച്ചുബന്ധ കൊപത്തൊടുചൊല്ലിനാൻ ഇങ്ങിനെ ബന്ധ നായിടൊലാഹിതദയെന്നിട്ടാക്കെടൊകണ്ണനെ ന്നെന്നെവൃകൊദര നൊക്കബകനല്ല കിർമ്മീരനല്ല ഞാൻ പാർത്ഥിവി ബന്മഭാഗയന്മപ്പല്ല ഉണ്ടാതിന്ന ക്കണ്ടുവൊരമ്മെന്നാകിലും പൊക്കുകതിവതങ്ങി നിയെന്നൊടപകൈവനതിന്നുപൊക്കൊരുകപെ ണ്ടതാം ദുക്ഷണമുള്ളടമെങ്കിലും മാമ്മെടൊവല്ലാ ഞെറ്റിന്നു മറിഞ്ഞുനൊക്കാക്കൊടൊ കൊല്ലുന്ന തില്ലഞാനെന്നുമെണ്ണെണ്ണവം മണ്ടിക്കിഴക്കയും വെണ്ടാ ഇരുടയും കൊണ്ടൽത്തൻ വണ്ണന്മ ന്തിതവനൊട പിന്തിലെളിച്ചുകൊള്ളുന്നുന്ത ച്ചാലും വീയെന്മരുന്തിലാമ്മാർ വന്നിടൊമ്പാത് ത്ഥം അതെന്തടൊ നില്ലുനില്ലെന്നു പറയുന്നതെന്നു ഞങ്ങടിയറിയാതതന്നുതണ്ടാം പൈക്കൾക്കുണ്ടുകു