Mahabharatam Kilippattu p27

p27

ഉത്ഥാനവന്ദനദ്രോചാരവുംചെയ്തുമിത്രായഭു ലതയായിനിന്തെല്ലാവരും. സന്തൊഷമുൾ ക്കൊണ്ടുചെന്താമരാക്ഷനും ചെന്താർടിയിണ കൂമ്പിച്ചുകൂപ്പിനവൻ. ഭക്ത്യാനമസ്ക്കാരവുംചെ യ്തുവന്ദിച്ചുചിത്തംതുടിഞ്ഞുസുയൊധനൻത ന്നിന്നു ചൊല്ലുസരസ്വതിതന്നുടെതങ്കരൈ വാകസമന്തപഞ്ചാവിടമൊത്രയും പുണ്യദെശം മരിച്ചാൽഗതിനിണ്ണയമെന്നുകൈട്ടൊക്കനട ന്തതു മന്നനും. ഞങ്ങിലൊളുവെൻ കണ്ടു തിന്നായിച്ചുനിങ്ങളെല്ലാരുമിനിക്കപറഞ്ഞൈ യെന്നു സുയൊധനഞ്ചൊന്നുതകെട്ടപ്പൊൾമ ന്നവന്മാർഭീതന്മൻബലന്മമായി. ചെന്നപടി ഞ്ഞാറിരുത്തി.സുയൊധനനൊന്നുണ്ടലറി പ്പരഞ്ഞിതുഭീമനും നയ്യവരക്കില്ലവും പ ന്നതിൽതിലെല്ലാവരുമിരിക്കെന്നുസജ്ജനി ച്ചു ചൊല്ലിയെല്ലാംപരമാർത്ഥമെന്നുവന്ന കല്യാണമുൾക്കൊണ്ടു മുന്നമിതന്നനാർന്നു മുക്കുംബാലകന്മാർശയനങ്ങൾക്കും നിഷ്ഠരിയാദ ങ്ങൾ തു മറിയാഞ്ചെവിശ്വാസമുൾക്കൊണ്ടുപ ഞ്ചുന്നനെരത്തു വെള്ളാമ്പുറത്തിന്നടച്ചു തല്ലിപ്പു രുഷെകളെ ഉള്ളുതിടച്ചതിച്ചു നാവും പിഴുതുള്ള ധനങ്ങളുമൊക്കെപ്പറിച്ചതും അന്നരജസ്വ ലയായ പാഞ്ചാലിയെ ചെന്നുപിടിച്ചിഴച്ചെ ല്ലാവരുംകാണെ ഉണ്ടായവസ്ഥപറഞ്ഞുകേട്ടു ന്നതില്ലെ താമരക്കണ്ണൻ തന്നങ്ങാണ്ടുവ എല്ലാമറിഞ്ഞിരിക്കുന്നുതാൻ ദൈവമെനല്ല p. 353 മത്തിനൊത്തവണ്ണം വരുത്തുക. ഇത്ഥം പറക യുമട്ടഹാസിക്കയും weep മയ്യ്മിഴികളിൽ വഴി പൊഴികയും കൊപംപെരുകയും ദെഹംവി റക്കയും പല്ലുകടിക്കയും കണ്ണുചുവക്കയും കാ ണുന്നവർകൾക്കു പെടിയാകുംവണ്ണം മാനിച്ചു മാരുതിനില്ക്കുന്നനെരത്തു സാക്ഷാൽ നര സിംഹമൂർത്തി കൊപത്തൊടു പൊങ്ങി ഹിരണ്യ കശിപുവിനെക്കണ്ടു ക്രൊധമടക്കുന്നുതെന്ന early attack തൊന്നി ബലാലാക്രമിക്കാമല്ലിവനെയെന്നു ജ്ഞാ നം. നിഹ്ലാദവും കേൾ കണ്ടുനിൽക്കുന്ന ധർമ്മപ്രജ്ഞാ ഭാവം കലന്നഹന്തയെന്നു. ചാതും പറഞ്ഞ രു പീഠശിഖാമണെ പരമമദമുള്ളതിന്നടക്കി ട്ടുവൻ ബാറിൽ തൊണന്നൻ സുയൊധനൻ ചൊ ചൊന്നപ്പൊൾ നെരെഗദുകൊണ്ടടിച്ചതുഭീമ ന്നു തല്ലു തടിക്കുമെഞ്ഞാനന്തക്ഷീ ഭീമൻ ചൊ ല്ല്യുംകെട്ടവൻവായുതനയനെ നില്യെടാനില്ലുനി ല്ലെന്നതല്ലുന്നുതല്ലൽകാണുന്നവർക്കുഭിൽവാ യ്ക്ക്ച്ചുവടിതച്ചിരുഭീമൻതിരിച്ചിത കൈതലമുച്ച ത്തിലൊച്ചപൊങ്ങിനിലാഞ്ചൽക്കയറിൽ അച്ചു തൻകൂടത്തിരിച്ചൊന്നുനെരമല്ലിരിപ്പൂണ്ടാനനി ലതനയന്നും പലനവതനെസ്തഥാപന്നഭ്രമണങ്ങ ളിൽ ചുരുത്തകലന്നു പിത്തംതീർപ്പതുംതൊംഗ ആകയുള്ള ഉൾശൈലങ്ങളിൽനിന്നു ചെങ്കല്ലി ഞ്ഞൊഴുകിളുന്നതുപൊലെ ആപാദചൂഡമണികെട്ടി തുചൊരയും കൊപാതിരെകാലരുന്നനാദവും അ ഹൊഹൃദിതിയുണ്ടാകുന്നവെഷവും ബ്രഹ്മാണ്ഡ മെല്ലാംകുലുങ്ങുന്നഘൊഷവും ഒന്നാലുമുള്ളി ലടങ്ങാതതൊഷവും മൂന്നമെയെച്ചുവചൊന്നവി ദഗ്ദ്ധരൂം യുദ്ധകൌശല്യണ്ടുകണ്ടുസന്തൊഷവും ബദ്ധഭാവേനപത്താളും സംശൊഭയുംഭി ത്തകലന്ന പരൊല്പം പൊരുന്തെരം ചിത്രംവിചി ത്രം ബിചിത്രമെന്നുജ്ജനം എങ്ങുമെരുപയുത്ത ന്ന തല്ലിടുവാൻ എളുണ്ണാതുമില്ലെന്നു കണ്ടു വൃകൊദരൻതങ്ങളിലുള്ളാഗ്രഹം ഭാവവും വല്ല്വഹ്വനാങ്കക്കണ്ണിലായിത്വിമിത്വവും. മാരുത പുത്രൻ ഭാവംകിക്കിക്കയും കൌരവവീരൻ ഞെരു ങ്ങും വെരുക്കയും കണ്ടുകണ്ടാകുലപ്പെട്ടെടുത്ഥഹ ർത്ഥനൻ കൊണ്ടുൽനെർവണ്ണമൊടോശ്രുവെ ടല്ലിഡിനൻ. എൻ്റെ ഭഗവാന്നെ ദിനദയാനിധെ ധനിൻറെ തിരുമനസ്സെൻ്റെ ദെവഷെ നൌക്കുകമാരുതിക്കാരും കുറഞ്ഞിയെങ്ങാങ്ങു സുയൊധനനില്ലെരു ചഞ്ചലം. എന്നുതുകെടു തുർവൌക്യ മുകുന്ദനും നന്ന സുയൊധനൻക്ഷി ക്കൊണ്ടെ രരവും നിൻറെടൊരുത്തനെ പ്പൊ ർ വെല്ലിനെന്നു തുമുന്നമെയജ്ഞണ്ണൊന്നുത ക്കരണം വന്തിരു ചാപല്യമിന്നുനമ്മുക്കൊല്ലാം കൊന്നു കൊൾവാനൊരുപായവും കണ്ടീല നരെപൊരുത ജയിപ്പുകൂടാ യെന്നം ചിത്തെ യ്യൊരു യുതൻ്റെയൂത്ര നെ ശത്രുക്കൾമിക്കയെ പ്പൊക്ക കൂടീഞ്ഞിരു ചന്തിലൊരുവനവരിൽ വെല്ലെണ്ണാകിൽ വല്ലാപ്രകാരവും കൊൽക്കെ ന്നതൈവരു. വല്ലായ്മയല്ലാക്കിൽ നല്ലതയ്യെത്രു മൈ. കാലാന്തതക്കൊണ്ടു ദുബ്ബലനാകിലും മൂലവിനാശമവൻ വരുത്തീടുമെപ്പൊഴെന്നെ കല്ലൊമരത്തൊലെറിഞ്ഞുകാം താങ്ങാനയങ്ങുനി ശ്രമിച്ചുകാണുമ്പൊൾ ഉറുതമ്പെലച്ചൊൽക്കി ക്ഷീടുമെപ്പീരനതിനെരുശാപവുമുണ്ടെടൊവെള്ളിയുനരുതയമത്തിന്നൊമെ-വെള്ളിച്ചതിക്ക രുതെന്നല്ലൊചൊല്ലുന്നു വീരർഗദയുദ്ധമായരലൊർ അവനമഹമരക്കീഴുതക്കുമാറില്ലല്ലൊ എന്നാൽ മിന്നതലെക്കൊന്നതെ വരുക്കൊന്നിടുവാനവന്ന) യല്ലാങ്കിലെന്തമെളും കലർന്നുതുടമെലതനെരം തളുംബിടച്ചതുടങ്ങിനാനർജ്ജുനൻ-അപ്പൊളറി ഞ്ഞുഭീമന്തിക്കാരണം കൊപ്പൊടതിന്നുപഴു തൊന്നുക്കീടിനാൻ ഒന്നു കൊള്ളാതെശ്രിമ ഞ്ഞന്നുമവന്തുടക്കൊന്നു തല്ലീടുവാൻ വെല, യെന്നൊർത്തവൻ തൻറെ തലക്കൊരതല്ലുകൊ ണ്ടുകുളഞ്ഞെന്തൊരു കഷ്ടമൊടങ്ങിഭീമ നവൻപ്രാണനൊടുള്ളനിലത്തു സുയൊധനൻ വീഞ്ഞതകാലുമൊരൊത്തുവിധി വശാൽ-പെട്ടന്നു മാറത്തുനിന്നുഗദാകൊണ്ടുകൊട്ടിനാനയതന ലമെൽ പൂകൊദരൻ-തന്നൊടുമന്നമവൻചെ ക്കുമവസ്ഥകൾകന്നിനൊരൊന്നു തക്കൊന്നുമെ