Mahabharatam Kilippattu p32

p32

ന്നപാഞ്ചാലി തന്മക്കളെ യഞ്ചുംകൊന്നു വാ റുന്നമുണ്ഡരക്തിണെരത്തുഗുരുസൂതനാപൊ ഴുഞ്ചനങ്ങളെ വെട്ടിക്കൊന്നവൃത്താൻ ഭൂത നാഥൻ ബളികണ്ടിനാഞ്ചെ പരക്കൌണ്ടു ഭൂത ങ്ങൾ ഉൾക്കളിപ്പിട്ടിനാദത്തൊന്നൊ-തങ്ങളെ മറന്നുഭരഞ്ചുന്നവരല്ലാർമ്മിക്കിണെഞ്ചെ തഞ്ചെഷ മുണ്ടായൊരനന്തരം കന്ധവുംബു ണ്ടു തമ്മിളെതഞ്ചെതിര്യാതെ സങ്ഗ്രംകല ൻടൻതങ്ങളിൽ തന്നുവെട്ടിച്ചത്തുമിലർ മിലരായിയുധന്തിരകയും ശത്രുക്ക എത്രയുണ്ടെ ന്നതഞ്ചെയറിയാതെ ഭിത്രനുപ്പെഴുമണ്ടിപു ത്ത ചാട്ടുമ്പൊരംശ്രുങ്ങളെറവുഭൂവിമരി ഞ്ഞുവിണ്മെവം ദ്വാരങ്ങൾഞെവുന്നിന്നു ദൊജ്ജനള വരുമാച്ചുീതഞെക്കൊന്നഞ ന്നഷിത്തുണന്നാർഞെഞെര പുറത്തുളളവ ർവെടിയകത്തുപഞുപുക്കും പുറത്തുപുറ പ്പെച്ചുമകത്തുളളവരെല്ലാം വരുണെൻവൈ രിക്കെന്നെകത്തുള്ളവർകളും അകത്തക്കൾക്കു ക്കെന്നെള്ളുപുറത്തെള്ളവർ ഇങ്ങിനെശിവ ശിവതങ്ങളിൽതെന്നെക്കൊന്നതിങ്ങിനപട പ്പൊക്കമികുയമൊഴഞ്ഞെതൈ കൈനിലത്തനി ലവർതിയ്യുംവെഷിതുപിന്നെഞൈതലകാലും ഞെഞ്ചും മുറിഞ്ഞു വശംകെട്ടു ചാക്കാതെകിട ന്നവർതിയ്യിലിഴെത ഞെരം വെകിത്തള്ളവർ വർകിടന്നുപിടെക്കയും കരഞ്ഞുകുത്തഞവർ വെന്തചാകുന്നഞെരം മത്തങ്ങൾവെന്തപൊരി യലവുമൊച്ചകളും മുടക്കിൽ നിഭപെട്ടൊരണി തൻ വൃദ്ധസവും നടവുതിൻകൽ തിയെഴത്തു ജ്വാലകൾ ശൈലമുഴത്ത പൊങ്ങിഴന്ന പുകയും കണ്ടുകണ്ടു വഴങ്ങച്ചെക്കതെയ്ലാമരവനൊടു ചെൽവാൻ ദുരദ്യാ ജ്ഞെത്തു ജ്ഞദിഷ്ഠച്ചതുക ക്ഷൌമമിളച്ചുവളിച്ചഖേദത്തൊടും വെഗത്തി ൽനടക്കൊണ്ടു ദുര്യൊധനൻവീണു കിടക്കു ന്നെടത്തു ചെന്നിരുന്നമരവർക്കു കുശ്രെഷ്ഠനും ദുഃ ഖത്തൊടെ പതിനൊന്നക്ഷൌഹിണീപടയു ള്ളരഥാനിപതിതനയൊരു ഭിചതിയാലെ യാകയും. അന്ധനായൊരുയൌധികനാകിയപിതാ വിനെ സന്തതം രക്ഷിപ്പതിന്നറിയിക്കുകുരുത യ്യാ-ഗാന്ധാരിദെവിതൻ്റെ ദുഃഖെശ്വെത്തന്നു ചൊല്ലുക എന്നുമററുവഴക്കൊണെ വെണ്ടുഞങ്ങ ളുമിനി. മന്നവൻസുയൊധനനിവന്നാലുസമാഗ മായി പെണ്ണെന്നാളപുടവകുൻനൽകപതാരെന്നുമ ഞങ്ങളുമാർകുന്നതച്ചെക്കാരെന്നറിഞ്ഞാലുമി ങ്ങെനെ ഞണെകണ്ടു സഹിപ്പതഞ്ഞതുമൂലം പ്പുഷ്ടളുമറ്ര യ്യുതരയ്ക്കു രക്ഷവില്ലുക്ഷിണാണെല്ലൊ. പരൊ ഗ്ഗാപദവഞ്ചൻ വൈകെടുത്തുനിയെന്നു . ഗവിക്കപ്പെട്ട തൽ തന്മൊമൊദമൊടെ തന്നതു ന്നൊ.