Mahabharatam Kilippattu p65

p65

പരിക്കും കുടോട്ടത്തിലും കള്ളമൊക്കലികു യുഗത്തിലുമുള്ള വസ്ഥകളിവ പലവുമെങ്ങിനെ പറയുന്നുപാത്ഥാൽപൊരുതിങ്കലൊക്കുമവ നിങ്കിളിനിപുറപ്പെടുകവേണ്ടുവൈകാ തെ നാം ഈയതു സഹിദെവൻ പറഞ്ഞിരിക്കും പൊരുയദുകുലനാശം ത്സടിതികെൾക്കായി സ്സവണ്ണന്താപസന്മാർ ചെയ്തതെന്നതവനീ നായകൻതൊഴുതുചൊദിച്ചുകിമപിനി ന്നുകുറിച്ചുകളിച്ചെയ്യണം കമലനെന്ന ന്നുടെലൊകപ്രാപ്തിയദുകുലമെല്ലാമൊടു ങ്ങിയവാറും കൃഷ്ണകർമ്മംവണ്ണമന്വർ ചെയ്തി ടെണം ഇതുകിഞ്ഞു വൈശംമ്പായനന്മാർ തൻ പച്ചുകിളികൾകെൾക്കെക്കിൽ കമലാക്ഷന്ത ൻ്റെ ലീലയാലും മായാമഹിമയുമെല്ലാംവിള ങ്ങിടും-നിജ്ജനിലയപ്രാപ്തിയുംധരണിപ ല്ലഭൻകരുണവാരിധി സരസിജനെത്ര ൻതിരു വടിമുദാരികളും ചാഞ്ചരകാപുരി യിലാമ്മാറുമെറിഞ്ഞുവാഴുന്നുളകമെഷി ന്തിക്ഷൻ ഒരു വണ്ണംഭൂമി ഭ രംക്കളഞ്ഞെ ഞാൻ പെരിയ ഭാരത സമര വ്യാജത്താൽ ഒരു കൂട്ടം ദുഷ്ടരൊടുങ്ങി കെവലമൊരുകൂട്ടം ദുഷ്ടരുടെ വാഴ്ച്യം വന്നു. മമ സുതന്മാരായുവ ക്കൊരു നാളും ശമനമാരിലും വരികയുമില്ല അവരെയും കൂടക്കൊടുക്കുവിനെന്നൊരുവ കാശമെന്നോർത്തിരുന്നരുളുമ്പൊൾ ദുഷ്ട രദ്ദ്വാരകാവാസികളു ശ്ശ്രൂപദ്രവിലതാവാസ ത്തൊഴുകി ഒരുകദാ ഭഗവാനെക്കാൺമാനെ ഴുന്നെരുള്ളുന്നതു കണ്ടുവല്ലഭന്മാർ പലരും ക മ്മാനിച്ചു മുനികളെക്കണ്ടു മനസ്സിന്നിഷ്ട ഇനിയിവരെയം പലക്കണമിഷോൽത്വ ട തി സാംബനെ ചമയിച്ചിട്ടെല്ലായ്ക്കുമ വരും നൊക്കിക്കണ്ടതിനെന്തത്തരമതു ചൊല്ലിടിന്മാർ അടുത്തിരിക്കുന്നുതിവൾക്കു പെറ്റാൽ കഷ്ടമൊരുയൊരിരുമ്പുലക്ക യതതിനാലെ കുലം മുടിയും നിങ്ങൾക്കുമതിനൊ ഴിവില്ലെന്നവർകളും ചൊന്നാർ മുരരിപുമത മറിഞ്ഞു മാമുനിവരന്മാരും പിരഞ്ഞെഴുന്നെ ള്ളീനൊർ സകലലൊകനായകനെയുംകണ്ടുഭ ഗവന്തൂക്തന്മാർ മറഞ്ഞീതക്കാലം. ചിരിച്ചു ഭാ ഷിച്ചുനടന്നു ബാലന്മാർ പിരച്ചു സാംബനും പ്രസവിച്ചീനൊൻ ഇരുമ്പുലക്കകണ്ടുതിഭയം പൂണ്ടു പരമ്പുരുഷനൊടുണർത്തിച്ചീനൊർ യദുരാജന്നൊടറിയിക്കെണ്ണിത മധുരിപു താനുമതുകെട്ടനെരം അവരും ഭൂപാലനൊടു പറഞ്ഞപ്പൊളവനിശാന്താനം പുനരുരചെ യ്തു ഒരുശരത്തിൽതാനതുകൊണ്ടു കാലം ഇരിന്നു ലക്കതൻചൊടിയാക്കുള്ള തുന്തിരവാകുടവന്ന ടഞ്ഞുതീരത്തു വിരവൊടടുരകത്തൂണമാകു ണ്ടാക്കിയനങ്ങയനന്തരം ഭഗവാനെക്കാണ്മാൻ തനിയെ ശ്രീമാദ്വാരകായകമ്പുക്കാൻ. അവിടെ ദെവപുരവരാദികളുരവിന്ദാക്ഷനെ സ്തുതിചെ യ്തീടിനാർ തെരുതെരെ ദ്വാർപതി ചിലക്കാലം പെരികവുണ്ണിമിത്തവും കാണാറായ്പൻപുരവാ സികളൊടരുൾചെയ്തീടിനാൻ മുരഹരനായ പരമപുരുഷൻ അരുൾതിരുവല്ലനസ്സമതി ന്നാർ കൊഴുപ്പുമെറുവുന്നിമിത്തം കാണായി ഇവിടം കൈവിട്ടുപുറപ്പെടുകനാം ചരിത്രമാം തിൽപ്രവരമാടുവാൻ ഭഗവദുദ്ദ്യോഗംപരി ചൊലുകണ്ടുഭഗവദ്ഭക്തനുദ്ധവരുംചൊല്ലി നാൻ തിരുമനസ്സെന്തെന്നറിയാഞ്ഞുബുള്ളി ൽപരിതാപം പരമമഭഗവാനെ അടിമലരി ണയൊടുചെർക്കിടെണം അടിയനെച്ചുനരിനി മടിയാതെവെടിയാക്കു പൊരിയുതിയുമില്ലെതും അടിയൻപിരിഞ്ഞിരിപ്പതിന്നയ്യോ അതുകേട്ടുദേ വനതുചെയ്തീടൊഴമതിമാനാകുമുദ്ധവറൊടൊ ന്നരം പറഞ്ഞീടന്തവ പറ്റുമ്മമാത്മമെകിലറിഞ്ഞു ക്കൊണ്ടാല്ലുംപികല്ലംകൂടാന്തെവിരിഞ്ഞിരിക്കയി ല്ലൊരിക്കലുംഞാണെനിറഞ്ഞിരിക്കൊരു പര മാത്മാവുഞാൻ ഇപ്പണ്ണമാത്മജ്ഞാനവുമുപദെശി ച്ചവനെയുമയച്ചിത്രഭഗവാനും വിദുരരൊടു ചൊല്ലു ക്കെകൌഷീരവിഹൃദയെഞാമ്പുനരിരിക്കുമെന്ന തും അതുകെയ്കനെരന്തൊഴുതവന്താനും നര നാരായണാശ്രമംപ്രതിപൊയാൻ പുനരഥയദുവര ന്മാരുമായിക്കനിയിനൊടുകൂടെയുന്നെങ്ങിനന്മഥൻ സമുദ്രസ്നാനവുംകഴിച്ചവരവരമൽക്കയ്യുംകനി വിനൊടുചെയ്താർപിതൃക്കൾക്കുമ്രുകിവരുത്തി വൈകാതെഗവുക്കൾദാനവുംദ്വിജന്മാർക്കു അതിച്ചൌരുറജ്ജുഹനബലത്തിനാൽ ശൎമ്മപ്ര ദാനമാനസന്മാരെന്നത്രെ(കഥ)ച്ചുന്നൊന്നുമുതല ക്കൈതീച്ചപതകുംഭീരതസമരമൂലമായി(കഥ വച്ചാവും സന്തുകിയുമുണ്ടായി പരസ്പരമുള്ളിലിടെ സ്സദൃക്യുംപൌരുത്തിതഴ്ചതിൽ പറഞാറുന്നെരം വാചസാവണിരാജയമുതനെരം നിഗ്രിമെയ്യുധ മെടുത്താറന്നെരം പക്ഷെതങ്ങളിൽകലഹിച്ചാ രൌദരം പക്ഷെത്തിൽനാരിരുക്കൂട്ടാക്കൂട്ടിൽപട്ടു തലമൊടുടനട്ടുത്തവെടിയും തടുത്തുമയ്യുധംമുറിച്ചു മമ്പുകൾമഴപെയ്യുംവണ്ണം ചൊരിഞ്ഞിതയൈയ്യൊ പുഴപൊലെച്ചൊരയൊലിക്കയും കൈകാൽമുറിഞ്ഞു കിളക്കയുമുടനെചാകയും പറഞുനില്ക്കവെകഴുത്തറു ക്കയും ജനകനെപ്പൂത്രക്കനെത്താത്തൻകനിക്കുകെ നജ്ജ്യെ)ഷ്ടൻകനികൻജ്യെഷ്ടനെമരുമക്കനെമാ തലനുംകൊല്ലുന്നുമരുമകൻമ്മാമനെയുംകൊല്ലു ന്നുശിവശിവശിവശിവശിവശിവശിവശിവദൈവഹരഹര മൃഡശിവ ഹരഹരഹരഹരഹര ഹരപുരഹരസ്സുര വരസ്തുതിഹരപെരിക്കന്നന്മാധവനുടെമായെത്തൊ