Mahabharatam Kilippattu p66
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p66
- Language
- Malayalam
p66.1
അവങ്കലുണരുത്താതെയുണ്ടൊ ശരചാപാദി കളൊഴങ്ങിയ ശേഷം പരിവൊടെ ശരക്കണ്ണനെ ക്കണ്ടശതാല്‌തൊത്തെരത്തിൽ പ്രവഹിക്കുകെ ന്നരം മരണത്തിനൊരമെഴുത്തു യു വന്മൃദപ രശരമന സാത്വതരുംയവുകലവരമിതശേഷം കണ്ടണമെറ മൂത്തൊരുത്തരമരിച്ചുടൻ കണവ മാല്ലുന്നു ശിവശിവ ചിത്രം ഒപ്പുങ്ങിക്കൊണ്ടൊരുര വൃത്തം കണ്ടു ദുഃഖനായ് ഉള്ളൊരു ബലഭദ്രരാമൻ സമുദ്രത്തിൽ ചാടി മുഴുകി വൈകുണ്ഠെ സമത്വമൊ ട നന്തനെ കു പ്രാപിച്ചു ഭഗവാനഗ്രജൻറെ ഗ തി കണ്ടു സുഖമെയൊഗമൊടിരുന്നരുളിനാ ൻ അവനിഭാരവുമഖിലം തീർത്തായവതാര കാര്യം കൃതമാക്കി ത്തയം ഇനി വൈകുണ്ഠമാം പദം പ്രാപിച്ചിടാമിനിക്കാലം വൈകിടരുതല്ലൊ സ്വാമിനെച്ചെവന്നൊരടിത്തളിർ പാദമണ ങ്ങിടത്തൊടു കൂടമെലെവെച്ചു നിവൃത്തുള്ളദെഹം മിരുന്നരുളിനൻ പവനന്തന്നെയുമ കുണ്ഡലിനീശക്തിയെ ജ്വലിപ്പിച്ചുശേഷൻസു ഷുമ്നാചക്രജാലത്തെക്കൊണ്ടഴിച്ചിട്ടൊതൈ ന്നദഹനനക്ഷമണ്ഡലത്തൊടുങ്ങീ ദഹനമണ്ഡ ലത്തിനെയുമിന്നിലു സഹസ്രാബ്ജസംഗിയ്ക്കുമൊ ഷ്ഠീക്ഷ്ണകിരണമണ്ഡലത്തൊടുചെന്തടിശ്ച ത്തൊഴുകിട്ടു മുതയമായലിച്ചു മുതലായധര വും കുളിപ്പിച്ചു സപദിബ്രഹ്മരന്ധ്രവുമല്ലള്ളി ൽ തപോസമാധിയൊടിക്കുന്നതുകുഞ്ചായുസ്സ് വന്നമൊക്കനിറഞ്ഞതെജ്ജസാ പവനനെ ജ്വ ലിച്ചു മുതപ്ലാവനം വിരവൊടു ചെയ്തു നെറുകയിൽ നിന്നു പരിമൊവ്വ പൂമഴപുറപ്പെട്ടു പിന്നെരം നിറഞ്ഞൊ രുൽതരമുകളിൽ വളരുന്ന ആളുന്ന ഭഗവല്പാ ദത്തെ തഴുകത്തൊണാകിത്തൊട്ടുള്ള സദ്ഭക്തിതമ്മൊ ല്ല മറഞ്ഞു വൃക്ഷത്തെ വിടപികളുടെ കിളിൻകുളി പ്പാനടവിവാസിനാം കലങ്ങി പാന്തകൻ മുസലശെ ഷനിക്ഷിതശരധരൻ മുസലിസൊദരപദസ ണംകൊണ്ടുള്ള ശരമാക്കി വന്നിതു പുനരൂതെയന്നു ഭഗവൽപാദംഗേരുഹത്തിൻകൊണ്ടു ഭഗവാന്തൻ്റെ മർമ്മതാങ്കയാൽ വഴിയെകാട്ടു മനടുക്കചെണ്ടടങ്ഗിനില പൂണ്ടു തൊഴുതുവീ ണവൻഅടിയൻ്റെതൊന്നറിഞ്ഞല്ലപൊ റ്റി കുടമയൊടന്നെപ്പരിപാലിക്കെണം മു നിമനസ്സരസിജത്തിലും ഗൊപവനിതമാർമു ലതടത്തിലുംപാന്ത്ഥകാരങ്കത്തിലുംബലിശിര സ്സിലും പുരരിപുദെവഹൃദയത്തിലും നിധിക രതലങ്ങളിലുംഗൌതമഹൃദയനാഴികാദുഷ്ട പപുസ്സിലും തിളങ്ങീടും തവ പദസരൊരൂഹ തലന്തിങ്കൽ മമശരമെൽപ്പതിന്നൊരതി രുപുള്ളം കലൻ്റെന്തകൊ!
p66.2
മുരഹരനതായ ണന്നരകാറെശരണം ദൈവമെചരണതരിണ ക്കുകണ്ണവരിയൈ ശരണം ദൈവമെ തിരുമെ കണ്ടുള്ളിലവന്നാനന്ദവും ശരമെല്ലിച്ചതനിനച്ചു പെടിയും കുതിപുകണ്ടാറത്തുതരും കൊക്കിണ്ടുപ ണങ്ങിനാൻ്റെരുതെരക്കിരാതനും ഭയപ്പെട്ടണ്ടു ഞാനറിഞ്ഞെത്രെ നിനക്കയുക്തമല്ലിതുവിധൌ no fault of thine ശാൽവനൂചതിചെയ്കെ നിന്നക്കഴിഞ്ഞൊരു പനിപ്രതിക്രിയപുനരതിങ്ങിതമെടൊ നിനക്കി punisht നിട്ടിരമമരലൊകത്ത മനഃഖെദംകിന്റവസി ക്കാമെന്നു ടെമനഃ പ്രിയതിന്നു ഫലതമായതുംക നക്കണെന്നിലുണ്ടെനിക്കുവത്സല്യം അറിയാതെ യൊരു ശരം കൊണ്ടുചുതചരണമച്ചിപ്പന്നി worshippd ത്തം കാട്ടുളൻ ഒരുനയ്യമെമ്മലയം പറയാതെ unfading ത്വപരഗതി വന്നു ശിവശിവ ചിത്ര ഖെഖവന്ധു ദ്ധ്യാപിശിവമജ്ജിച്ചുഖഗപ്രവരനായ്തുമഞ്ചുകാ ട്ടുളൻധരണീദെവന്മാരതിശയഭന്ത്വാസര നിജമതസ്സുമതളനിപത്രങ്ങൾ ചരണതാ രിലമ്പഹിമാരായിമ്മൽ പരുമൊരു ഷലമെ നിക്കു ചൊല്ലാമൊ. പരിക്കണപാലിയ കിതാ തന്നു സുരലൊകപ്രാപ്തി കൊടുത്തനന്തതി രഞ്ജുഭൂതകൻ ഭഗവാനെക്കണാഞ്ഞു ഭു ഖെദംപൂണ്ടു നടന്നങ്ങോടിഞ്ഞോഴുഴന്നു ഞങ്ങൾ യാ വന്നുംവന്നു കണ്ടുഴന്നു പിണ്ടനടന്ന you withdraw മങ്കുലം ചെയ്യാൻ ചതിച്ചതെന്തെൻറ ഭഗ വാനെ മമതിഭ്രമം പാരം മുഴങ്ങിരിക്കുന്നു മൃദുമൃദുലമായ ഗുണമായൊരു പദതളിരിലെ ഞാൻ ശരമെപ്പാൻ അവകാശം വന്നതിഹാ ഭ ഗവാനെ. ഭവദനുമതമറിയാഞ്ഞു ഉള്ളി ൽ പരിതാപം പാരം വളരുന്നു പൊരു ശര ണമ്പരമില്ല കരുണവഴിയെ പിരിഞ്ഞൊരീയു ണ്ണിലൊരു നാളുമിനിക്കിരിഞ്ഞിരിപ്പാൻ മതൂ തു ദൈവമെ. ചതിപ്പാനല്ലി തുടങ്ങിയ നാഥ യദുപ്രവരമായ വല്ലഭനെ തിരുമനസ്സിങ്കിൽ തമ്മെന്തെന്നുമറിയാഞ്ഞു ദുഃഖം പെരുകുന്നു ന്തെ. നിറഞ്ഞ ദുഃഖത്താലെങ്ങിത്തിരിപ്പി ന്നു പറഞ്ഞു ദാരുകൻ കരയുന്ന നേരം തെങ്ങു നനഞ്ഞൊരു മുഖൻ മെല്ലട്ടു വിളങ്ങു മായുധ ങ്ങളുമായ് ഖന്നരം. നടുങ്ങി ദാതുകന്തുകണ്ടെ ന്നരം.
p66.3
പൊഴുന്നതു ജ്ഞനതു ചെയ്തി ആകാലത്തിൻറ തുടുത്തൂകൂടാതെ ബലത്താലിക്കാലം മുഴുങ്ങിയണ്ടുള്ള ജനങ്ങളെല്ലാമൈ. പെ ട്ടെന്നു തിഗ്രജന്ധരണിതന്നേയും. അവൻ തിത ന്നീ തെവസിച്ചതിന്നിനിയവനീതാനീതെവ സിക്കുമൊറാകി). അയികം സന്ധസ്ഥനായിരുന്ന ഞാന്തുമ്മമ്മദ്ധ്യനാവൂ സ്തനാക്കുമഞ്ഞിതിന്നയും വിരവിൽ സ്വസ്ഥനായ്ക്കുമയുമൊരെത്രെ വരുനി തെന്നു തമരിക്കിട്ടിടെണം.
p66.4
ഒരുത്തരും ഭവതാ പതിക്കിലായ്ക്കാറഞ്ഞിരിക്കൊലാം പാരം പിഴക്കുകൈ ക്കിലൊ സമുദ്രരാജൻ വന്നതിക്രമിച്ചിട്ടും ഗമിച്ചു കൊള്ളേ ക്കും അതിനാരും ഖേദിക്കരുതെന്നു ചൊൽനി സകലലൊകെശ വചനമെവംകെട്ടുകഞ്ചവണ്ണെ രുപരിതാപംകൊണ്ടും കഴൽതുളിരിണപലവു രുള്ളിമുഴുത്തചിന്തയാനടന്നു ദാരുകൻസന കനാരദപ്രമുഖന്മാരായമുനികളോടുംദെവകളെ ഓടുംകൂടികമലജന്നോടുംഗിരിസുതയൊടുംവി മലനിശ്ചരന്ത്രിപുരനാശകൻത്രിഭുവനപതി സുരപതിഹരിവിധുമുഖപതികമലജ്ജാപതി ധരണിഭാരവുമഖിലന്തിഞ്ചാഞാതരുണി മാരുമായിരമിച്ചുനഭരതംഭുഭുക്കുലകീർത്തിജഗ തിവെള്ളങ്ങളിൽ സുദസബ്രഹ്മലയ്യവുംദിക്കി ച്ചുകൊണ്ടു ഒതില്ലാതെ അനുകുളികാലകത ന്തിരഖിലജന്മികൾക്കും മൊക്ഷിപ്പീനിഞ്ചെരി ൽ കലിയുഗത്തിങ്കലുള്ളമനുഷ്യർക്കുഗതിവരു ത്തിക്കൊള്ളുവാൻ പവിത്രകീർത്യംപര ത്തി മെൽക്കുമെൽശ്രിവല്ലഭും ഭക്തജന ത്തിന്നുനൽകി പരമമായുള്ളപദത്തെപ്രവി ച്ചവൻ ഒരുമിച്ചെങ്ങുംതൊഴുതസെവിച്ചാർ പുരഹരന്മന്മംകമലജന്മന്മാരുംപുരന്ദരാദികളും മുനിവരന്മാരുംമുദിതരായ്വേദങ്ങളക്കൊണ്ടു നന്നായിസ്തുതിച്ചുസെവിച്ചുതൊഴുതുകണ്ടിട്ടൂർ ജ്ജശ്വരനായിരുന്നടൻപ്രാണപിഞ്ജയ മൊടഗ്നിസൂക്തന്ന സ്തുതിയെയുമെല്ലാം കമല സംഭ വപുരഹരാദികൾ അമരന്മാരുമായി നടന്നു മെല്ലവെ പരമാത്മാവാ യ പരമാത്മാവായ പരബ്രഹ്മമൂർത്തി പരമാനന്ദ രൂപനെ ഭക്ഷിപ്പാനായി നിജനിജ ലൊകങ്ങളി ലൂരക്കാലം ഗമിച്ചാരക്കാലം ഭക്ഷിനിയന്തന്നെ ഭക്ഷി ക്കയും ചെയ്തു ഓർപ്പുനരു ഷം കളഞ്ഞതെന്നു കാണക്കൊണൊന്നു തൂത ഇരുനകാലും കരങ്ങളും മെല്ലും പുളഞ്ഞു തുമ്മ മെനിക്കുമെൽക്കുമെൽ വലത്തുകണ്ണാടുന്നുതതൊ രുതരം .
p66.5
ചിരിക്കുന്നതൊട്ടും തുടയുമല്ലം പലവു രുവം ദെവകീ വതിതന്നൊടലസഭാവം ചൊന്ന ഇവുകാണാകിപിരിഞ്ഞതൊം വീരതയുമായെ രെ കഴിഞ്ഞു ഭാവവും കലന്നു തന്നെയതിമന്ദം മന്ദം വരുന്നു ഭവുകനതുകണ്ടുണെന്മനസ്സീ ആനന്ദം പിറകെയുണ്ടെൻ്റ മകന്തന്നൈ ബന്ധുവെരികണ്ടിച്ച വരുത്തുമിവൻ-അതുകെട്ടു വെദദ്വിജന്മാരെപ്പൊഴു സദനം പ്രവണ്ണിച്ചു തിരിച്ചു ശയ്യകളും ഉദകവും ഭംഗാരകങ്ങളിൽ നിറച്ചുദിതാ നന്ദം പരത്തി തന്നിഴുന്നെരം പുരവാസിജനമെയ്യ്കെളെ ഇത്തുകണ്ടിരുന്നാബാലവു പരമാനന്ദം പൂണ്ടതില്ലീലതൊടിശ്ശെരുപഴങ്ങഞ്ചെന്നിപ്പ മ്മൊദെന വഴിക്കുന്നറിക്കും നന്ദിതംഗെട്ടചാ നക്കങ്ങ ഇളപ്പൊലെ മനസ്സി സന്തൊഷം പൂണ്ടമ്മ മിന്നൽ-അതുവെമ്പതൊട്ടങ്ങപ്പത്ത ദവുകൻ മുതി ദേഹം നടന്നണയുന്നപോലെ ഭഗവച്ചരിതങ്ങൾ പലതും ചൊദിച്ചാ രത്ഥെ പത്തു വെന്തുവരു മെന്നറം ചെറുതു മണ്ണു നരനവിടെ പിണങ്ങു ഞ്ചുതംഭുതത്തെഞാൻ പെരികെ താഡിച്ചവൻ മഴപെയ്യുംവണ്ണ നയനപാറ്റിയുമൊഴുകുന്നു കര ഞ്ഞുതുള്ളുന്നു പതിൽ ശീവെളിപരിവൃതനറൊ പ്പാൾ വന്ന വിവശതയെന്തു പറയാമല്ലൊ ചില രൊളുന്നുതമ്മിലർ വീഴുന്നുതമ്മിലർ മൊഹി ക്കുന്നുചിലർ കരയുന്നു ചിലരിരിക്കുന്നു ചിലർ കിടക്കുന്നു ചിലർ വിറക്കുന്നു ചിലർ തൊഴിക്കു ന്നു ചിലർ ചിലരെയും പിടിച്ചു കൊള്ളുന്നു ചിലർ ചിലരെച്ചെണ്ടടണെ പുല്കുന്നു കടൽ വണ്ണക്കണ്ണ ക്കരിമുകിൽ വണ്ണ കടൽമകൾപുല്ക്കും മണിവണ്ണ നാഥ ചതിക്കയൊ ചെയ്തതിനിയാങ്ങളു തെങ്ങ തിക്കാനന്ദം നൽകുവതിന്നീശ്വര ചെയ്തുതുന്നു ഞങ്ങളിനിക്കിങ്ങെങ്ങനെ മരിക്കുന്നു വല്ലുകണ്ട ക്കിലുമമ്മൊ പരിണതശരന്മൃഗധരബിംബം പരിചൊടു പ്പൂങ്കുഴും തിരുവദനവും തെളിഞ്ഞു വെണ്ണിലാവൊഴുകുംവണ്ണം വിളങ്ങും ഭംഗി 7 തില്ലുതമ്മിലുമമ്മോ മധുരമായുള്ളൊരമൃതത്തെ ക്കാളുമതിമധുരമാം തങ്കപ്പാടുകൾ ചെവികളി ൽക്കേട്ടാതിരിക്കുന്നാകിലൊരുവഴിവെവാ രദിവ്യൌർത്തിയെങ്ങനെ നിറഞ്ഞമഞ്ഞപ്പട്ടുട യാംകാഞ്ചിയും മന്ദരുക്കുടുമയൊടു കിണക്കാഞ്ചും കരസരസിജദലനേത്രങ്ങളും കങ്കണമ്പരി ഘിവൊഴിഞ്ഞ പാംഗവും കനകകുണ്ഡലകവി ൾത്തടങ്ങളും തിലകുസുമസ്ഥിതനാസികയും തട്ടുതടയുള്ളോരധരശൊഭയും തുടിക്കിടെക്കൊ ത്തൊരുദരസ്ഥലവും മരതകക്കല്ലിനെഴുതിപ്പൊ തിപെടും തിരുമെയ്ശൊഭയെക്കുളമാം ശ്രീമല്ലും പലരുമൊരൊവിധമിവണ്ണമെയലത്തം - ചൊല്ലിക്കരയുന്നമ്പരം അസുരവൈരിയെ മനസിവിചിച്ചു വസുദെവക്കും ദെവകിക്കുമെ ന്നരം ജനിസ്സസന്താപം പറഞ്ഞുതീപ്പാൻ ജനിപ്പവർകളിലൊരുത്തരില്ലല്ലൊപിഭദ്ദ ജ്വത്തിദിവല്ലഭമാമ്മളൊ ഉദിച്ചസന്തപ