Mahabharatam Kilippattu p66.2

p66.2

മുരഹരനതായ ണന്നരകാറെശരണം ദൈവമെചരണതരിണ ക്കുകണ്ണവരിയൈ ശരണം ദൈവമെ തിരുമെ കണ്ടുള്ളിലവന്നാനന്ദവും ശരമെല്ലിച്ചതനിനച്ചു പെടിയും കുതിപുകണ്ടാറത്തുതരും കൊക്കിണ്ടുപ ണങ്ങിനാൻ്റെരുതെരക്കിരാതനും ഭയപ്പെട്ടണ്ടു ഞാനറിഞ്ഞെത്രെ നിനക്കയുക്തമല്ലിതുവിധൌ no fault of thine ശാൽവനൂചതിചെയ്കെ നിന്നക്കഴിഞ്ഞൊരു പനിപ്രതിക്രിയപുനരതിങ്ങിതമെടൊ നിനക്കി punisht നിട്ടിരമമരലൊകത്ത മനഃഖെദംകിന്റവസി ക്കാമെന്നു ടെമനഃ പ്രിയതിന്നു ഫലതമായതുംക നക്കണെന്നിലുണ്ടെനിക്കുവത്സല്യം അറിയാതെ യൊരു ശരം കൊണ്ടുചുതചരണമച്ചിപ്പന്നി worshippd ത്തം കാട്ടുളൻ ഒരുനയ്യമെമ്മലയം പറയാതെ unfading ത്വപരഗതി വന്നു ശിവശിവ ചിത്ര ഖെഖവന്ധു ദ്ധ്യാപിശിവമജ്ജിച്ചുഖഗപ്രവരനായ്തുമഞ്ചുകാ ട്ടുളൻധരണീദെവന്മാരതിശയഭന്ത്വാസര നിജമതസ്സുമതളനിപത്രങ്ങൾ ചരണതാ രിലമ്പഹിമാരായിമ്മൽ പരുമൊരു ഷലമെ നിക്കു ചൊല്ലാമൊ. പരിക്കണപാലിയ കിതാ തന്നു സുരലൊകപ്രാപ്തി കൊടുത്തനന്തതി രഞ്ജുഭൂതകൻ ഭഗവാനെക്കണാഞ്ഞു ഭു ഖെദംപൂണ്ടു നടന്നങ്ങോടിഞ്ഞോഴുഴന്നു ഞങ്ങൾ യാ വന്നുംവന്നു കണ്ടുഴന്നു പിണ്ടനടന്ന you withdraw മങ്കുലം ചെയ്യാൻ ചതിച്ചതെന്തെൻറ ഭഗ വാനെ മമതിഭ്രമം പാരം മുഴങ്ങിരിക്കുന്നു മൃദുമൃദുലമായ ഗുണമായൊരു പദതളിരിലെ ഞാൻ ശരമെപ്പാൻ അവകാശം വന്നതിഹാ ഭ ഗവാനെ. ഭവദനുമതമറിയാഞ്ഞു ഉള്ളി ൽ പരിതാപം പാരം വളരുന്നു പൊരു ശര ണമ്പരമില്ല കരുണവഴിയെ പിരിഞ്ഞൊരീയു ണ്ണിലൊരു നാളുമിനിക്കിരിഞ്ഞിരിപ്പാൻ മതൂ തു ദൈവമെ. ചതിപ്പാനല്ലി തുടങ്ങിയ നാഥ യദുപ്രവരമായ വല്ലഭനെ തിരുമനസ്സിങ്കിൽ തമ്മെന്തെന്നുമറിയാഞ്ഞു ദുഃഖം പെരുകുന്നു ന്തെ. നിറഞ്ഞ ദുഃഖത്താലെങ്ങിത്തിരിപ്പി ന്നു പറഞ്ഞു ദാരുകൻ കരയുന്ന നേരം തെങ്ങു നനഞ്ഞൊരു മുഖൻ മെല്ലട്ടു വിളങ്ങു മായുധ ങ്ങളുമായ് ഖന്നരം. നടുങ്ങി ദാതുകന്തുകണ്ടെ ന്നരം.