Manmathavijaya (Venkataraghava) 7.49
Manmathavijaya (Veṅkaṭarāghava) 7.49
- Language
- Sanskrit
7.49
nāyakaḥ — (svagatam|) hanta ! sudussaho 'yaṃ kṣaṇaḥ| tat kathamapīmāmāśvāsya parataḥ prasārayāmyenau| (prakāśam| karṇeeva|) priye ?
samāśvasihi| yadyevaṃ tvameva rodiṣi, kathamimau visrabdhamatranau visṛjetām| (vatsāvuddiśya|) vatsau, narodityaṃbā| prahāsarītiriyatī; bāṣpapātaśca svāntaśātena
damayantī — (pratyāgatya|) vatsau; na kimapi me visrabdhameva staṃ
vatsau — ambā, kvāpi jigamiṣasīvāvukena saha | tatsārdhamāvāñca
naya | (rudataḥ|)
ubhau — (sāsraṃpariṣvajya|) vatsau, kva vā yāvaḥ, kāvāgatirnau vatsau
visṛjya (mūrdhnospājighrataḥ |)
vārṣṇeyaḥ — bhṛtakajīvino 'pamaitadbhūbhiyogaḥ khedamupajanayati, kiṃ
punaścirādādhipaterāyuṣmataḥ | kiñca na śaknomi kṣaṇamapi vāṃ samakṣamupasthātum| yataḥ
yuvāṃ yāthaḥ kveti pralapanaparau vīkṣya tanujau
chaloktyā vyāruyāntau matamanu sabāṣpaṃ sapadi vāṃ
daśāṃ caināṃ vīkṣya prakṛti kṛpaṇo 'pyāttakaruṇomanaḥpīḍāṃ voḍhā naravara, kṛtāṃto 'pi niyatam