Prasannaraghava 2.17

2.17

sakhī—eṣa sahakārapādapaḥ, iyaṃ ca vāsantī latā | ( iti tadantikamanusarataḥ |)
rāmaḥ—kathamime me parisaramanusarataḥ | tatkiṃcidapasarāmi tāvat
sakhī—(sahakāraśākhāṃ kare dhṛtvā | sakautukam |) helā, pekkha pekkha
imehiṃ ṇahasihāvilihidehiṃ komaladalehiṃ saṃbhāvīadi jaṃ kira iaṃ
cūdaladā keṇāvi vidaddheṇa ṇiahattheṇa saṃbhāvidetti | athavā ṇiacāvaladāsaṅkideṇa saaṃ mammaheṇevetti
rāmaḥ—itthaṃ saṃbhāvayati bhavatī | mama punaranyathā vitarkaḥ
matvā cāpaṃ śaśimukhi nijaṃ muṣṭinā puṣpadhanvā
tanvīmenāṃ tava tanulatāṃ madhyadeśe babhāra
yasmādatra tribhuvanavaśīkāramudrānukārāstisro bhānti trivalikapaṭādaṅgulīsaṃdhirekhāḥ