Tithyarka 2.p1.12

2.p1.12

“atha vighnavrataṃ rājan ! kathayāmi śṛṇuṣva tat
caturthyāṃ phālgune māsi gṛhītavyaṃ vrataṃ tvidam
naktāhāreṇa rājendra ! tilānnaṃ pāraṇaṃ smṛtam
tadaivāgnau ca hotavyaṃ taddeyaṃ brāhmaṇesu ca
cāturmāsyavrataṃ caiva kṛtvaivaṃ pañcame tathā
sauvarṇaṃ gajavaktraṃ tu kṛtvā viprāya dāpayet
evaṃ kṛtvā vrataṃ caiva sarvavighnairvimucyate |”
pūjādimantrastatraiva—
“divyāya śūraṃāya gajānanāya lambodarāyaikadadābhidhāya
nāgātmajādehasamudbhavāya kuṭhārahastāya namo varāya ||”
anena mantreṇa pūjāṃ kṛtvā, svāhāntena tilān hutvā, brāhmaṇebhyo'pi datvā, svayamapi tadeva naktakāle'śnīyāt | ante
sauvarṇī pratimāṃ sampūjya brāhmaṇāya dadyāt | atrāviśeṣād
vratārambhe śuklacaturthī grāhyā | etāni vratānyapyaviśeṣāt ‘caturthī
tu tṛtīyāyām’ iti sāmānyavākyāt tṛtīyāyuktacaturthyāṃ
kāryāṇi | caturthī śanivāreṇa siddhā | guruvāreṇa viruddhā
yoginyatra nairṛtyām | iti caturthī nirṇītā
atha pañcamī nirṇīyate | sā tu caturthīyutaiva grāhyā, ‘yugmāgnīti’ vacanāt;
“pañcamī tu tathā kāryā caturthīsaṃyutā vibho !”
iti mādhavīye skāndavākyācca | atra hemādrimate kṛṣṇā pañcamī
pūrvā, sitā parā, “kṛṣṇā pūrvayutā sitā parayutā syāt pañcamī”
iti dīpikokteḥ | tadidaṃ hemādrimataṃ śithilam,
“caturthīsaṃyutā kāryā pañcamī parayā na tu
daive karmaṇi pitrye ca śuklapakṣe tathā'site ||”
iti mādhavamadanaratnādisarvanibandhakāralikhitahārītavacanāt
“pañcamī tu prakarttavyā ṣaṣṭhyā yuktā tu nārada |”
iti brahmavaivartavacanaṃ tat—
“skandopavāse svīkāryyā pañcamī parasaṃyutā