Tithyarka 4.p1.22

4.p1.22

dvādaśyāṃ laṅghanaṃ kāryaṃ dvādaśyāmeva pāraṇā ||”
iti | ubhayādhikye bhṛguḥ—
“sampūrṇaikādaśī yatra prabhāte punareva sā
tatropoṣyā dvitīyā tu parato dvādaśī yadi ||”
iti vaiṣṇavān prati ekādaśīnirṇayaḥ | atha pañcarātrādyāgamadīkṣāhīnāḥ smārtā iti vyavahriyante, teṣāmekādaśī nirṇīyate
sāpi dvedhā, śuddhā sūryodayakāle daśamīsattvena viddhā ca,
“sūryodayaspṛśā hyeṣā daśamyā garhitā sadā |” iti smṛteḥ;
“ativedhādayaḥ pūrve ye vedhāstithiṣu smṛtāḥ
sarve'pyavedhā vijñeyā vedhaḥ sūryodaye smṛtaḥ ||”
iti smṛtyantaravacanācca | tatra śuddhā caturddhā—kevalaikādaśyadhikā, kevaladvādaśyadhikā, ubhayādhikā, anubhayādhikā ceti
tatraikādaśyādhikye skānde—
“prathame'hani sampūrṇā vyāpyāhorātrasaṃyutā
dvādaśyāṃ tu tathā tāta ! dṛśyate punareva sā
pūrvā kāryā gṛhasthaiśca yatibhiścottarā vibho ! |” iti
etacca pare śuddhadvādaśyabhāve vijñeyam | tathā ca smṛtyantare—
“punaḥ prabhātasamaye ghaṭikaikā yadā bhavet |”
ekādaśītyarthaḥ
“atropavāso vihitaścaturthāśramavarṇinām
vidhavāyāśca tatraiva parato dvādaśī na cet ||” iti
atra gṛhasthayatipade sakāmāniṣkāmapare jñeye,
“sampūrṇaikādaśī yatra prabhāte punareva sā
pūrvāmupavasetkāmī niṣkāmastūttarāṃ vaset ||”
iti mārkaṇḍeyavacanāt | dvādaśyādhikye nāradaḥ—
“na cedekādaśī viṣṇo dvādaśī parataḥ sthitā
upoṣyaikādaśī tatra yadīcchetparamaṃ padam ||” iti
ubhayādhikye tu sarvaiḥ parā kāryā | taduktaṃ gāruḍe—
“sampūrṇaikādaśī yatra prabhāte punareva sā
sarvairevottarā kāryā parato dvādaśī yadi ||”
pādme'pi—