Tithyarka 4.p1.25

4.p1.25

damanenā'rcayitvā'tha rātrau jāgaraṇaṃ caret |” iti
atha damanakānayanaprakāra ukto'gastyasaṃhitāyām—
“prātaḥ snātvā samabhyarcya deveśaṃ vidhivannaraḥ
upavāsena deva ! tvāṃ toṣayāmi jagatpate !
kāmakrodhādayo hyete na me syurvrataghātakāḥ
evaṃ vijñāpya deveśaṃ gurupādau praṇamya ca
gacchedamanakārāmamekādaśyāṃ suśobhitam
krameṇā''gatya tatraiva pūjayeccandanādinā
neṣyāmi rāmapūjārthamiti samprārthya tannamet
utpāṭya pañcagavyena prokṣya prakṣālya vāriṇā
dhautena vāsasā''cchādya nidhāya paṭale nave
ghaṇṭāpuruṣasūktādisvanaiḥ svagṛhamānayet ||”
ityānīya, kiñciddevāya datvā prārthayet
“āmantrito'si deveśa ! purāṇapuruṣottama !
atastvāṃ pūjayiṣyāmi sānnidhyaṃ kuru keśava ! ||”
itthamāmantrya, puṣpāñjaliṃ datvā, urvaritaṃ damanakaṃ sampūjya prātaḥ
pūjārthaṃ sthāpayet | asyāṃ vaiśākhasnānārambha uktaḥ pādme—
“madhumāsasya śuklāyāmekādaśyāmupoṣitaḥ
pañcadaśyāṃ ca bho vīra ! meṣasaṅkramaṇe'pi vā
vaiśākhe snānaniyamaṃ brāhmaṇānāmanujñayā
madhusūdanamabhyarcya kuryātsaṅkalpapūrvakam ||” iti
saṅkalpamantrastatraiva—
“vaiśākhaṃ sakalaṃ māsaṃ meṣasaṅkramaṇe rakheḥ
prātaḥ saniyamaṃ snāsye prīyatāṃ madhusūdanaḥ
madhuhantuḥ prasādena brāhmaṇānāmanugrahāt
nirvighnamastu me puṇyaṃ vaiśākhasnānamanvaham
mādhave meṣage bhānau murāre ! madhusūdana !
prātaḥsnānena me nātha ! phalado bhava pāpahan ! ||” iti
snānārthaṃ tīrthānyuktāni tatraiva—
“meṣasaṅkramaṇe bhānau mādhave māsi yatnataḥ
mahānadyāṃ nadītīrthe nade sarasi nirjhare
devakhāte'thavā snāyādyathāprāpte jalāśaye