Tithyarka 5.p1.33

5.p1.33

nīlodvāhamathātipannaśiśusaṃskārān surasthāpanam
dīkṣāmauñjivivāhamaṇḍanamapūrvaṃ devatīrthekṣaṇaṃ
saṃnyāsāgniparigrahau nṛpatisaṃdarśābhiṣekau gamam
cāturmāsyasamāvṛtī śravaṇayorvedhaṃ parīkṣāṃ tyajed
vṛddhatvāstaśiśutva ijyasitayornyūnādhimāse tathā ||” iti
“upākarmaṇi cotsarge vratasnāne tathaiva ca
candrasūryagrahe caiva rajodoṣo na vidyate ||”
“pauṣamāsasya rohiṇyāmaṣṭakāyāmathāpi vā
jalānte chandasāṃ kuryādutsargaṃ vidhivadbahiḥ ||”
“puṣye tu chandasāṃ kuryādvahirutsarjanaṃ dvijaḥ
māghaśuklasya vā prāpte pūrvāhṇe prathame'hani ||” iti
“śrāvaṇyāṃ prauṣṭhapadyāṃ vā hyupākṛtya yathāvidhi
yuktaśchandāṃsyadhīyīta māsāna vipro'rddhapañcamān ||”
yadā hi śrāvaṇyāmupākarmma kriyate tadā pauṣaśuklapratipadi pūrvāhne
utsarjanam | yadā tu prauṣṭhapadyāṃ tadā māghaśuklapratipadi pūrvāhne
iti | arddhapañcamān arddhaiḥ pañcamyo yeṣviti vyutpattyā sārddhacatura
ityarthaḥ | āśvalāyanāstu māghyāmeva kuryuḥ
“adhyāyotsarjanaṃ māghyāṃ paurṇamāsyāṃ vidhīyate |”
iti kārikokteḥ | upākarmmadine vā kāryyam,
“puṣye tūtsarjanaṃ kuryyādupākarmadine'pi vā |”
iti hemādrau khādiragṛhyokteḥ | sāmagāstu siṃhasthe sūryye puṣyanakṣatre
kuryuḥ, ‘siṃha ravau’ iti prāguktavacanāt | yadā tu siṃhasthe sūryye
pūrve hasta eva bhavati tatpūrvaḥ puṣyastu kanyāsthe ravau, tadā tatraivotsarjanaṃ kṛtvā siṃhārkahaste upākarmma kāryyam,
“māse prauṣṭhapade hastātpuṣyaḥ pūrvo bhaved yadā
tadā tu śrāvaṇe kuryyādutsargaṃ chandasāṃ dvijaḥ ||”