Madanaparijata 10.p1.26

10.p1.26

gomayenānu liptāyāṃ gomūtreṇa tu maṇḍale
śaṅkhaḥ
udakplavamudīcyāṃ taddakṣiṇaṃ dakṣiṇāplavam
uttare kṣatasaṃyuktān pūrvāgrānvinyasetkuśān
dakṣiṇe dakṣiṇāyāntu satilānvinyasetkuśān
aṭavyāṃ ye samutpannā akṛṣṭaphalitāstathā
te vai śrāddhe pavitrāstu tilāste na tilāstilāḥ
brahmaśirukte
pādyañcaiva tathaivārghyaṃ daiva ādau prayojayet
śanno devīti mantreṇa pādyañcaiva pradāpayet
tathāca yamaḥ
pādaprakṣālanaṃ kuryyātsvayameva vinītavat
śatakraturāha
darbhapāṇirdvirācamya laghuvāsā jitendriyaḥ
āsaneṣu sadarbheṣu vivikteṣūpaveśayet
āsanaṃ kutapaṃ dadyāditaraṃ vā pavitrakam
samastābhirvyāhṛtibhirāsaneṣūpaveśayet
dvau daive prāṅmukhaḥ pitrya udagekaikameva vā
dakṣiṇāgre tu darbhe prāṅmukhān bhojayedudaṅmukhānityeke
iti
pṛthak pṛthagāsaneṣu tān prāṅmukhān bhojayedudaṅmukhānityeke iti
pṛthak pṛthagāsaneṣu tilatailena dīpakāḥ
avicchinnāstathā deyāste tu rakṣāsu vai dvija
bhikṣuko brahmacārī vā bhojanārthamupasthitaḥ
upaviṣṭeṣvanuprāptaḥ kāmaṃ tamanubhojayet
bhikṣukoyatiḥ | upaviṣṭeṣvanuprāpta iti vadatā anyarthaṃ pūrvvameva
brāhmaṇasampradānaṃ na karttavyamityarthāduktaṃ bhavati upaviṣṭabrāhmaṇānujñayā tamatithiṃ bhojayet
brāhmaṇairabhyanujñātaḥ śaktitaḥ pratipūjayet
iti manusmaraṇāt śaktita ityupādānādbahuṣu atithiṣu prāpteṣu
ekaṃ dvau vā svaśaktyanusāreṇa bhojayitvetarānamaskārādibhiḥ
prīṇayitvā prasthāpayedityuktaṃ bhavati
yatta vṛddhaśātātapavacanam
ātithyarahite śrāddhe bhuñjate ye budhā dvijāḥ
vṛthā tenānnapākena kākayoniṃ vrajanti te