Madanaparijata 10.p1.31

10.p1.31

apasavyaṃ tataḥ kṛtvā pitṝṇāmapradakṣiṇam
dviguṇāṃstu kuśāndattvā uśantastvetyṛcā§ pitṝn
āvāhya tadanujñātaḥ japedāyāntuna¶stataḥ
yavārthyāstu tilaiḥ kāryāḥ kuryādardhyādi pūrvvavat
dattvārghyaṃ saṃsravāṃsteṣāṃ pātre kṛtvā vidhānataḥ
pitṛbhyaḥ sthānamasīti nyubjaṃ pātraṃ karotyadhaḥ
prathame pitṛpātre tu sarvvān saṃbhṛtya saṃsravān
pitṛbhyaḥ sthānamityuktvā kuryyādbhūmyāmadhomukham
maṇḍalāni ca kāryyāṇi naivāraiścūrṇakaiḥ śubhaiḥ
gomayena mṛdā vāpi praṇītenāpi bhasmanā
pāṣāṇacūrṇasaṃkīrṇamāhṛtaṃ tatra varjjayet
praṇītena maṇḍalārthamānītena tathāgnaukaraṇārthamagni‌nirṇayaḥ
tatra mārkaṇḍeyaḥ
āhitāgnistu juhuyāddakṣiṇāgnau samāhitaḥ
smārttaṃ karma vivāhāgnau kurvīta pratyahaṃ gṛhī
dāyakālādṛte vāpi śrautaṃ vaitānikāgniṣu
āhṛtya dakṣiṇāgnintu homārthaṃ vai prayatnataḥ
agnyarthaṃ laukike† vāpi juhuyātkarmasiddhaye
agnyabhāve tu viprasya pāṇāvevopapādayet | iti
dhvaṃsābhāvo'tyantābhāvaśceti gṛhāśramasvīkaraṇātpūrvaṃ prāgabhāvaḥ
āśramasvīkaraṇānantaramagneḥ pramādādinotsāde āśramabhaṅge vā
pradhvaṃsābhāvāttatra ca punaḥ sandhāne punarāśramasvīkaraṇe ca
tatsaddaśāgnyutpattiḥ naiṣṭhikasya vivāhābhāvāt atyantābhāvaḥ
śrautasmārttāgnau prāgabhāve pradhvaṃsābhāve ca śrāddhasamaye cāgnisampādanasyāśakyatvāt pāṇyādiṣu homaḥ ye laukikāgnerapi
homādhikaraṇatvamaṅgīkurvvanti teṣāṃ tu laukikāgneḥ susaṃpādatvādagnyabhāva eva nāstīti tadabhāve yaḥ pāṇikhīkaraṇapakṣastasya
na kā'pyavakāśa ityagnyabhāve tu viprasya pāṇāvevopapādayediti