Madanaparijata 10.p1.32

10.p1.32

manvādivacanāni nirarthakāni bhaveyuḥ| tasmāllaukikāgnirāvasathyo gṛhyāgniriti yuktam| athavā śrautasmārttavyatirikta
evātra laukikāgniḥ sa ca vidhurādīn† pratyagnīkaraṇahomārthaṃ
vidhīyate| yattu taittirīyādiśākhāyāṃ yanme mātā pralulobhetyādibhiḥ‡ mantrairidhmādhānādājyabhāgapūrvvamagnīkaraṇamāmnātam
tatredhmādhānādeḥ pāṇāvanupayuktatvādagniḥ prāptaḥ saca na śrauto
na ca smārttaḥ vidhurāṇāmityagnyākāṅkṣāyāṃ laukikāgnirupatiṣṭhata iti taduddeśena laukikāgnividhānaṃ yujyate ayamatra
tātparyyārthaḥ | āhitāgneḥ sarvādhāne dakṣiṇāgnāvagnaukaraṇahomaḥ arddhādhānopāsana evaṃ ca anāhitāgneḥ smārttāgnau
vidyamāne tatraivābhāve pāṇau vā apsu agnaukaraṇādhikāre
kātyāyanaḥ
tadyadyapāṃ samīpe syāt śrāddhe jñeyovidhistadeti
udakasamīpe śrāddhakaraṇe apsveva itaratra pāṇau ābhyudayikaśrāddheṣu piṇḍapitṛyajñātideśābhāvācchiṣṭācāravirodhāccāgnisadbhāve'pi pāṇāveveti vivekaḥ | yaccoktaṃ dhūrttasvāminā
piṇḍapitṛyajño dakṣiṇāgnau vihitaḥ āpastambena piṇḍapitṛyajñātideśamantareṇaivāgnaukaraṇopadeśāt taddhome dakṣiṇāgnirna prāptaḥ upadeśātideśayorabhāvāt tasmāt sarvādhānapakṣe
āpastambaśākhināṃ agnaukaraṇābhāva eveti tadapi cintyam
kuruṣvetyabhyanujñāto hutvāgnau pitṛyajñavaditi
yājñavalkyādibhiḥ piṇḍapitṛyajñahometikarttavyatātideśāt
sarvvaśākhāsu ca karmaṇaḥ ekatvenāviruddhāṅgopasaṃhārasya nyāyyatvādāpastambaśākhīyānāmapyatideśaḥ siddhaḥ iti dakṣiṇāgneratideśaprāptatvādagnaukaraṇaṃ sarvvādhāne vidyataevetyalamatprapañcena | evamubhayavidhāgnyabhāve pāṇau homaḥ
yattū jātūkarṇyoktam