Madanaparijata 10.p5.15

10.p5.15

pitṛgotraṃ samutsṛjya na kuryyādbharttṛgotrataḥ
janmanyeva vipattau ca nārīṇāṃ paitṛkaṃ kulam
iti smaraṇāt | brāhmādivivāheṣu punardharttṛgotrameva
sagotrādbhūśyate nārī vivāhātsaptame pade
svāmigotreṇa karttavyā tasyāḥ piṇḍodakakriyā
iti smaraṇāt | etacca sapiṇḍīkaraṇaṃ kālātyaye'pi putrasadbhāve puttreṇaiva kāryyam
taduktaṃ vāyupurāṇe
śrāddhāni ṣor̤aśaṃ dattvā kuryyānna tu sapiṇḍanam
proṣitāvasite puttraḥ kālādapi cirādapi
etadvyākhyānamaparārke proṣitāvasite pravāsāvasāne puttro'pi
cirādapi kālāt sapiṇḍanaṃ kuryyāt | tat ṣor̤aśaśrāddhānyadattvā na kuryyāt kintu dattvetyarthaḥ | yadi tāni kaniṣṭhabhrātrādinā dattāni tadā sapiṇḍanameva kuryyāditi
kātyāyanaḥ
pitāmahaḥ pituḥ paścātpañcatvaṃ yadi gacchati
pautreṇaikādaśāhādi kartavyaṃ śrāddhaṣoḍaśa
naitatpautreṇa karttavyaṃ putravāṃścetpitāmahaḥ
pituḥ sapiṇḍanaṅkṛtvā kuryyānmāsānumāsikam
asaṃskṛtau na saṃskāryau pūrvvau pautraprapautrakaiḥ
pitaraṃ tatra saṃskarryāditi kātyāyano'bravīt
pāpiṣṭhamapi śuddhena śuddhaṃ pāpakatāpi vā
pitāmahena pitaraṃ saṃskuryyāditi niścayaḥ
madhye mṛtaḥ tatrāpi pautreṇa pitṛsāpiṇḍyaṅkṛtvā paścātpitāmahasya kuryātpūrvoktanyāyasya tulyatvāt
ayaṃ viśeṣaḥ | pitāmahadaśāhādimadhye eva pitṛmaraṇe
prathame'hani yo dadyātsa daśāhaṃ samāpayet
iti vacanāddaśāhakṛtyavighne'pi pitrorūrddhadaihikānantaraṃ punaḥ
saṃskāraṅkṛtvā sarvvamāvarttayet | vyatīte daśāhādike aśaktyādivaśātpitrā'nujñātena pitāmahaśrāddhe pautreṇopakrānte pitrāśaucaṃ vahanneva svakāle'pi pitāmahaśrāddhaṃ kuryyātprakrāntatvāt