Madanaparijata 3.p10.2

3.p10.2

udityamādityaṃ upasthāyopaviśya hastāvanirājya trirācamet| dviḥ parimṛjya sakṛdunmṛjya śiraścakṣuṣī nāsike
śrotre hṛdaye ālabheta
prāgvodagvā grāmānniṣkramyāpa āplutya yajñopavītyācamyāklinnavāsā dūrbhāṇāṃ mahadupastīrya prākkūlānānteṣu
prāṅmukha upaviśyopasthaṃ kṛtvā dakṣiṇottarī pāṇī sandhāya
pavitravantau vijñāyate'pāṃ vā eṣa oṣadhīnāṃ rasoyaddarbhāsarasameva tadbrahma karoti| dyāvāpṛthivyoḥ sandhimīkṣamāṇaḥ saṃmīlya vā yathā vā yuktamātmānaṃ manyeta yathā
yukto'dhīyīta svādhyāyamoṅkārapūrvvā vyāhṛtīḥ sāvitrīmanvāhapaccho'rddharcaśaḥ| sarvvāmiti tṛtīyakam| yāvanmanyeta tāvadadhītyaitayā paridadhāti namo brahmaṇe iti
pūrvvikāṃ sarvvāṃ gāyatrīṃ paṭhedyāvanmanyeta tāvadgāyatrījapānantaraṃ ṛgyajuḥsāmādiṣu yāvatpaṭhituṃ manyate tāvadadhītya
namo brahmaṇe namo'gnaya ityetayā paridadhāti paridhānaṃ triḥpaṭhanam
yogiyājñavalkyaḥ
manuḥ
araṇyaṃ gatveti yathā charddirna dṛśyate tathāraṇyaṃ gatvetyarthaḥ
tathāca śrutiḥ
udita āditya ityudayottarakālaḥ | sa kālo'pi gṛhyate na
prātaḥkāla eva
ataeva bṛhaspatiḥ
sa brahmayajña ityarthaḥ | vaiśvadevāvasāna iti manuṣyayajñānantaraṃ
manuṣyayajñasya sanakādyuddeśena hantakāro yo dīyate sa| eva
śrutirapi manuṣyayajñānantaraṃ brahmayajñaṃ darśayati| nātithipūjā
devayajñaḥ pitṛyajño bhūtayajño manuṣyayajño brahmayajña iti
kūrmmapurāṇe
yadi syāttarpaṇādarvāg brahmayajñaḥ kṛto na hi
manuṣyayajñaṅkṛtvaiva tataḥ svādhyāyamārabhet
yadi daivādinimittenoktakāle brahmayajño na kṛtastadā kālāntare'pi bhavati| yadā grāmamadhye tadā manasā paṭhet