Madanaparijata 9.3-2.p1.20

9.3-2.p1.20

teṣāntu pitṛvat śrāddhaṃ kuryyādduhitṛsūnavaḥ
pitaro yatra pūjyante tatra mātāmahā dhruvam
aviśeṣeṇa karttavyaṃ viśeṣāttarakaṃ vrajet
karṣūsamanvitaṃ tyaktā tadādyaṃ śrāddhaṣoḍaśam
pratyābdikañca śeṣeṣu piṇḍāḥ syuḥ ṣar̤iti sthitiḥ
āpadyanagnau tīrthe ca pravāse putrajanmani
śrāmaśrāddhaṃ prakurvīta bhāryārajasi siddhaye
tadā amāvasyāśrāddhavaddevāmātrena kuryyādathavā kāmanayā'nuṣṭhīyate tadā yathā śaktyāttathā kuryyāditi | śrāddhārthamukhyapākāniṣpattau pañcamahāyajñādiṣu karttavyaṃ evaṃ sakalapace†
pañcamyādipañcamyāḍe‡ daśamyādipace§ ca veditavyam
baudhāyanaḥ
saṃkrame'nnaddijābhāve pravāse putrajanmani
hemaśrāddhaṃ¶ saṃgrahe ca dvijaḥ śūdraḥ sadācaret
āmābhāve hemaśrāddhaṃ saṃkramagrahaṇayostu āmaśrāddhaṃ pākābhāve
brāhmaṇāsambhave vā bhavati atra śiṣṭācāraḥ pramāṇam
evaṃ tīrthaśrāddhe ca sumantuḥ
pākābhāve'dhikāraḥ syāddiprādīnāṃ narādhipa
sapatnīnāṃ mahābāho videśagamanādibhiḥ
sadā caiva tu śūdrāṇāmāmaśrāddhaṃ vidurbudhāḥ
ātmano deśakālābhyāṃ viplave samupāgate
āpadyanagnau tīrthe ca pravāse patnyasambhave
candrasūryyagrahe caiva dadyādāmaṃ viśeṣataḥ
yamadagniḥ
yāvatsyānnāgnisaṃyukta utpannāgni||rathāpi yaḥ
āmaśrāddhaṃ tathā kuryyāttenā 'gnaukaraṇaṃ bhavet
strī śūdraḥ svapacaścaiva jātakarmaṇi cāpyatha
āmaśrāddhaṃ tathā kuryyurvidhinā pārvvaṇena tu
śrāddhavighne dvijātīnāmāmāśrāddhaṃ vidhīyate†
amāvāsyādi niyataṃ māsasaṃvatsarāhate
āmaṃ dadatu kaunteya dadyādannaṃ caturguṇam
siddhānne tu vidhiryyaḥ syādāmāśrāddhe'pyasau vidhiḥ
āvāhanādiḥ sarvvaḥ syātpiṇḍadānañca bhārata