Smrititattva 1.p2.109

1.p2.109

prīṇayitvā dvijāgrāṇāṃ dadyādācamanaṃ tataḥ” || iti viṣṇupurāṇāt | nacaitat pāṭhakramānmātāmahapiṇḍadānāt prāklepagharṣaṇamiti vācyaṃ “sarveṣu madhumadhvityannannamo madanteti
japitvā trīṃ strīn piṇḍān dadyādavanicya” iti gobhilasūtre
“darbheṣu trīṃ strīn piṇḍān avanicya dadyāt” iti kātyāyanagṛhye ca trīṃ strīniti vīpsā darśanāt ṣaṭpiṇḍadānamadhye
piṇḍadāneti karttavyatāvyatiriktānāṃ nivṛttiḥ pratīyate ataeva
pitṛdayitā śrāddhakalpataruprabhṛtibhiḥ ṣaṭpiṇḍadānāntarameva
karagharṣaṇaṃ likhitam| viṣṇupurāṇāntu darbhamūlavidhāyakaṃ na
tu kramavidhāyakam anyathā pratyavanejanadānādeḥ prāgapi taduktabrāhmaṇācamanāpatteḥ| puṣpadhūpasamanvitaṃ piṇḍadānaṃ śākhibhedaparāmiti| ato matārṇavapate na karamārjanamiti
ekoddiṣṭe tu lepabhujāmasambhave'pi niruddeśakakaramārjanaprakṣālanācamanaharismaraṇāni kāryyāṇi sādhāraṇapravṛttaprāgukta brahmapurāṇāt
atha śrāddhacintāmaṇiḥ| triḥpiveccitaṃ toyamityādinā tāvadācamanaṃ vihitaṃ tadva trirāvarttate ācārapradīpo'pyevamiti tanna “trirācāmedapaḥ pūrvvaṃ dviḥpramṛjyāttatomukham”
iti manuvacane udagagnerutkramya “prakṣālya pāṇī pādau copaviśya trirācāmet | dviḥparimṛjīta pāṇi pādāvabhyukṣya śiro'bhyukṣayedindriyāṇyaṅgiḥ saṃspṛśe dakṣiṇau nāsike karṇau” || iti
gobhilasūtre ca triḥ pivedityatraiva trirācāmedityatrābhidhānādatrāpi tathaiva yuktatvāt manau gobhile'pi tathārthatve pūrvvāparāṅgābhidhānaṃ vyarthaṃ syāt tasmāt brahmapurāṇe'pi trirācāmet