Smrititattva 1.p2.17

1.p2.17

aṣṭābdādadhikāpūrṇāśīti varṣamānavo nityādhikārī ekādaśīvrataṃ nityaṃ pāraṇadine dvādaśīlābhe sarvvaeva pūrṇāmekādaśīṃ tyaktā khaṇḍāmupavaset | tadalābhe gṛhī pūrvāṃ tadanyaḥ parāṃ
vidhavāpi | yadā tu pūrvvadine daśamẏāyutaikādaśī tadottamamupoṣyā dvādaśyāṃ pāraṇaṃ kuryyāt | paradine dvādaśyanirgame tu
trayodaśyāmapi yadā tu sūryyodayānantaraṃ daśamauyutaikādaśo
paradine na niḥsarati tadā tāṃ vihāya dvādaśāmupavaset
yadā tu sūryyodayapūrvvakālīna daśamauvidvaikādaśī paradine na
niḥsarati tadā tāmupavaset | yadā tu tathāvidhā satī paradine niḥsarati tatparadine ca dvādaśī tadā tāṃ vihāya khaṇḍāmupoṣya dvādaśyāṃ pārayet yadā tu ubhayadine tadvidhaikādaśī
tatparadine ca na dvādaśī tadā ṣaṣṭidaṇḍātmikāṃ viddhāmupoṣya
paradine dvādaśyādyapādamuttīryya pārayet vaiṣṇavastu tatrāpi
śuklapakṣe tu parāmupoṣya trayodaśyāṃ pārayet | ekādaśyupavāsaḥ sūtakādāvapi kāryyaḥ | bhaviṣyottara padmapurāṇayoḥ
“ekādaśyāṃ na bhuñjīta pakṣayorubhayorapi | sūtake mṛtake
vāpi anyasmin vāpyaśaucake | sarvvathā na parityājyā icchatā
śriyamātmanaḥ”| striyāstu pulastyaḥ| “ekādaśyāṃ na bhuñjīta
nārī dṛṣṭe rajasyapi” || aśaktaṃ prati nāradīyam | “anukalpo
mṛṣāṃ proktaḥ kṣīṇānāṃ varavarṇṇini !” | vāyupurāṇe “upavāsa
niṣedhe tu kiñcit bhakṣyaṃ prakalpayet | na duṣyedupavāsena upavāsaphalaṃ labhet”
upavāsaniṣedhāsāmarthyayorbhakṣyaprakāramāha nāradīye
"mūlaṃ phalaṃ payastoyamupabhogyaṃ bhavet śubham | natvevaṃ bhojanaṃ
kaiścit ekādaśyāṃ prakīrttitam" || evamityanukalpātiriktam