Smrititattva 1.p2.22

1.p2.22

mātsye | “śete viṣṇuḥ sadāṣār̤he bhādre ca parivarttate
kārtike paribudhyeta śuklapakṣe harerddine” | bhaviṣyanāradīyayoḥ
“maitrādyapāde svapitīha viṣṇurvaiṣṇavyamadhye parivarttate ca
pauṣṇāvasāne ca surārihantā prabudhyate māsacatuṣṭayena”
maitramanurādhā | vaiṣṇavyaṃ śravaṇā pauṣṇaṃ revatī | bhaviṣye
“niśi svāpo divotthānaṃ sandhyāyāṃ parivarttanam | anyatra
pādayoge'pi dvādaśyāmeva kārayet” || anyatra svāpādivihitarātrādītarakāle daśamī pratipaddoṣā | “kintanmaitrādyapādena daśamyaṃśena yo divā | pauṣṇaśeṣeṇa kintena pratipadyatha yo niśi || daśamyaṃśena daśamyā aṃśo yatra pāde tena
yaḥ pādo divāprāptastena vā kim | atra daśamī pratipaddorvarjanāt taditaraikādaśyādi pañcatithiṣu maitrādinakṣatra pādaviśeṣalābhe'pi dvādaśīṃ vināpi śayanādiriti pratīyate
vacanāntaraṃ “revatyanto yadā rātrau dvādaśyā ca samāyutaḥ
tadā vibudhyate viṣṇurddinānte prāpya revatīm” || dinānte
tridhāvibhaktadinatṛtīyabhāge divotthānamityanurodhāt | viṣṇudharmottare | “viṣṇurddivā na svapiti na ca rātrau prabudhyate
dvādaśyāmmṛkṣa saṃyoge pādayogo na kāraṇam | aprāpte dvādaśīmṛkṣe utthānaśayane hareḥ | pādayogena karttavye nāhorātraṃ
vicintayet” || varāhapurāṇam | “dvādaśyāṃ sanmisamaye
nakṣatrāṇāmasambhave | ābhākāsitapakṣeṣu śayanāvarttanādikam”
ābhākānāṃ āṣār̤habhādrakārttikānām | tataśca dvādaśyāṃ
niśyādau nakṣatramātrayogāt dvādaśyāmmṛkṣābhāve tithyantare
niśādyanādareṇa pādaviśeṣayogāt tadabhāve dvādaśyāṃ sandhyāyāmeva śayanādikaṃ bodhanantu dvādaśyāṃ rātrau revatyantapādayoge