Tirthacintamani 13.p11.2

13.p11.2

iti saṅkalpya snānīyamantrān paṭhitvā— oṃ uttare mānase snānaṃ karomyātmaviśuddhaye | sūryyalokādisaṃsiddhisiddhaye pitṛmuktaye || iti paṭhitvā majjanaṃ kāryyam | tatastarpaṇam—tatra ca pitrādyañjaliṣu svadhodīraṇānantaraṃ pitaraṃ prīṇayāmīti prayojyam | tatastarpaṇaśeṣe—devavidhinā— oṃ ābrahmastambaparyyantaṃ devarṣipitṛmānavāḥ | tṛpyantu pitaraḥ sarvve mātṛmātāmahādayaḥ || iti paṭhitvā eko'ñjalirdeyaḥ | tataḥ oṃ adyāmukagotrāṇāṃ pitṛ-pitāmaha-prapitāmahānāmamukāmukaśarmmaṇāmamukagotrāṇāṃ mātṛ-pitāmahī-prapitāmahīnāmamukāmukadevīnāmamukagotrāṇāṃ mātāmaha-pramātāmaha-vṛddhapramātāmahānāmamukāmukaśarmmaṇāmamukagotrāṇāṃ mātāmahī-pramātāmahī-vṛddhapramātāmahīnāmamukāmukadevīnāṃ śāśvatabrahmaprāptikāmo'kṣayyatṛptikāmo vā śrāddhamahaṃ kariṣye | iti saṅkalpya dvādaśadaivataṃ śrāddhamācaret | mātāmahādivikavarjjamiti hemādriḥ | gayāyāṃ sarvvatraiva ṣaṭpuruṣaśrāddhamiti prāñcaḥ | tathāca-tatraitadanyatamaṃ śrāddhaṃ kṛtvā dakṣiṇadiśi upaviśya samūlān dakṣiṇāgrān kuśānāstīryyaoṃ kavyavālo'nalaḥ somo yamaścaivāryyamā tathā| agniṣvāttā barhiṣadaḥ somapāḥ pitṛdevatāḥ || āgacchantu mahābhāgā yuṣmābhīracitāsviha | madīyāḥ pitaro ye ca kule jātāḥ sanābhayaḥ || teṣāṃ piṇḍapradānārthamāgato'smi gayāmimām || te sarvve tṛptimāyāntu śrāddhenānena śāśvatīm || iti paṭhitvā sakṛttilodakāñjalidānarūpamāvāhanaṃ kṛtvā etāni pādyādīni ‘oṃ pitrādibhyo namaḥ’ iti pañcopacāreṇa pitrādīn sampūjyaoṃ ābrahmastambaparyyantaṃ devarṣi-pitṛ-mānavāḥ | tṛpyantu pitaraḥ sarvve mātṛ-mātāmahādayaḥ ||