Tirthaprakasha 4.p270

4.p270

atha dvitīyādinakṛtyam | phalgutīrthe yathāvidhi snātvā devārcanāntaṃ karma kṛtvā pretaparvataṃ gayāvāyavyadiśi gayāto gavyūtyadhikadūrasthaṃ gatvā tanmūlasaṃlagne tadīśānakoṇasthe brahmakuṇḍe svargakāmanayā snātvā tarpaṇaṃ kṛtvā taṃ pretaparvatamāruhya tatra śrāddhaṃ kuryyāt | tadyathā-kṛtapañcabhūsaṃskāradeśe ācānta upaviśya kṛtāpasavyo dakṣiṇāmukho bhūtvā kavyavālo'nalaḥ somo yamaścaivāryamā tathā | agniṣvāttā barhiṣadaḥ somapāḥ pitṛdevatāḥ || āgacchantu mahābhāgā yuṣmābhī rakṣitāstviha | madīyāḥ pitaro ye ca kule jātāḥ sanābhayaḥ || teṣāṃ piṇḍapradānārthamāgato'smi gayāmimām | te sarve tṛptimāyāntu śrāddhenānena śāśvatīm || iti paṭhitvā pitṝn dhyātvā savyaṃ kṛtvā''camya sandhyāvandanavat oṅkāravyāhṛtisaptakagāyatrīśiraoṅkārān japan pūrakakumbhakarecakātmakaprāṇāyāmaṃ kuryāt | tataḥ puṇḍarīkākṣasmaraṇena śrāddhīyadravyāṇi kuśaudakena prokṣya omadyāmukagotrāṇāṃ pitṛpitāmahaprapitāmahānāmamukāmukadevaśarmaṇām, evaṃ mātrādīnāṃ mātāmahādīnāṃ ca, punarāvṛttirahitabrahmalokāvāptikāmaḥ śrāddhamahaṃ kariṣye iti saṅkalpya viśvedevapraveśāddvādaśadaivataṃ śrāddhaṃ kuryāt | evameva hemādrirapi | mātāmahādīnāṃ sapatnīkatvena nirdeśa iti viśeṣaḥ | mātāmahyādīnāmanupraveśāt ṣoḍaśadaivataṃ śrāddhaṃ kāryyamityanye | sāmpradāyikāstu ṣaṇṇāṃ puṃsāmeva kāryyamityāhuḥ | chandogaistu ṣaṭpuruṣāṇāmeva kāryyam | pārvaṇetikarttavyatākaṃ prakṛtapiṇḍadānāntaṃ śrāddhaṃ kṛtvā tadvedidakṣiṇata upaviśya kṛtāpasavyo dakṣiṇāmukhaḥ kuśatrayaṃ gṛhītvā “oṃ kavyavālo 'nala” ityādi “śāśvatīm” ityantaṃ pūrvalikhitamantraṃ paṭhitvā teṣu kuśeṣu sakṛttilodakāñjalidānarūpamāvāhanaṃ kuryāt | tata etāni pādyādīni oṃpitrādibhyo nama ityanena krameṇa pañcopacāreṇa pi trādīn sampūjya oṃ ābrahmastambaparyyantaṃ devarṣipitṛmānavāḥ | tṛpyantu pitaraḥ sarve mātṛmātāmahādayaḥ || atītakulakoṭīnāṃ saptadvīpanivāsinām | ābrahmabhuvanām̐llokānidamastu tilodakam