Akananuru 20

20

பெருநீர் அழுவத்து எந்தை தந்த
கொழுமீன் உணங்கற் படுபுள் ஓப்பி,
எக்கர்ப் புன்னை இன்நிழல் அசைஇ
செக்கர் ஞெண்டின் குண்டு அளை கெண்டி,
ஞாழல் ஓங்குசினைத் தொடுத்த கொடுங்கழித்
தாழை வீழ்கயிற்று ஊசல் தூங்கிக்,
கொண்டல் இடுமணல் குரவை முனையின்
வெண்தலைப் புணரி ஆயமொடு ஆடி,
மணிப்பூம் பைந்தழை தைஇ, அணித்தகப்
பல்பூங் கானல் அல்கினம் வருதல்
கவ்வை நல்அணங்கு உற்ற, இவ்வூர்,
கொடிதுஅறி பெண்டிர் சொற்கொண்டு, அன்னை
கடிகொண் டனளே- தோழி:- பெருந்துறை,
எல்லையும் இரவும் என்னாது கல்லென
வலவன் ஆய்ந்த வண்பரி,
நிலவு மணல் கொட்கும்ஓர் தேர் உண்டு எனவே!

Driving away the birds that swoop on the fatty fish drying, brought by my father / from the deep expanse of the ocean waters; / resting under the pleasant shade of the laurel trees upon the sand dunes; / digging into the deep holes of the red-hued crabs; / swinging on the rope-swings made of screw-pine aerial roots / tied to the high branches of the yellow-flowered kino trees beside the curved backwater; / if we grow weary of the dancing of the kuravai upon the sand brought by the east wind, / sporting with our friends in the white-headed waves; / tying a fresh skirt of jewels and lush leaves—our dwelling / in the grove filled with many flowers and coming back home gracefully / has now been brought to an end, for Mother has placed me under guard, / listening to the words of the women of this town who know only malice, / possessed by an evil spirit of gossip, O friend! / [They said], 'There is a chariot on the moonlit sands, / its fine horses chosen by the charioteer / galloping with loud clamour along the great shore, caring not whether it is day or night!'