Akananuru 341

341

உய்தகை இன்றால்- தோழி- பைபயக்
கோங்கும் கொய்குழை உற்றன குயிலும்
தேம்பாய் மாஅத்து ஓங்குசினை விளிக்கும்
நாடுஆர் காவிரிக் கோடுதோய் மலிர்நிறைக்
கழைஅழி நீத்தம் சாஅய வழிநாள்
மழைகழிந் தன்ன மாக்கால் மயங்குஅறல்
பதவுமேயல் அருந்து துளங்குஇமில் நல்லேறு
மதவுடை நாகொடு அசைவீடப் பருகி
குறுங்காற் காஞ்சிக் கோதை மெல்லிணர்ப்
பொன்தகை நுண்தாது உறைப்பத் தொக்குஉடன்
குப்பை வார்மணல் எக்கர்த் துஞ்சும்
யாணர் வேனில்மன் இது-
மாண்நலம் நுகரும் துணையுடை யோர்க்கே.

There is no way to survive, my friend!
Slowly, the koṅku trees have put forth plucked shoots,
and the cuckoo calls from the high branches of the honey-dripping mango tree.
In the Kāvērī that fills the land, touching its banks with abundant flow,
after the bamboo-crushing deluge has subsided, on the next day,
[as if] dark squalls had passed leaving black streams clear,
a fine bull with a swaying hump, having fed on meadow grass,
drinks along with an arrogant young cow to relieve fatigue;
and, sprinkled with the gold-like, fine pollen of soft clusters of short-trunked kāñci wreaths,
they sleep together upon the sand dunes heaped in long lines.
This indeed is the fresh spring season—
for those who have partners to enjoy exquisite beauty!