Akananuru 340

340

பன்னாள் எவ்வம் தீரப் பகல்வந்து
புன்னைஅம் பொதும்பின் இன்னிழற் கழிப்பி
மாலை மால்கொள நோக்கிப் பண்ஆய்ந்து
வலவன் வண்தேர் இயக்க நீயும்
செலவுவிருப் புறுதல் ஒழிகதில் அம்ம-
'செல்லா நல்லிசைப் பொலம்பூண் திரையன்
பல்பூங் கானற் பவத்திரி அனவிவள்
நல்லெழில் இளநலம் தொலைய ஒல்லெனக்
கழியே ஓதம் மல்கின்று வழியே
வள்ளெயிற்று அரவொடு வயமீன் கொட்கும்
சென்றோர் மன்ற மான்றன்று பொழுது' என
நின்திறத்து அவலம் வீட இன்றிவண்
சேப்பின் எவனோ- பூக்கேழ் புலம்ப-
பசுமீன் நொடுத்த வெந்நெல் மாஅத்
தயிர்மிதி மிதவை ஆர்த்துவம் நினக்கே
வடவர் தந்த வான்கேழ் வட்டம்
குடபுல உறுப்பின் கூட்டுபு நிகழ்த்திய
வண்டிமிர் நறுஞ்சாந்து அணிகுவம்- திண்திமில்
எல்லுத்தொழின் மடுத்த வல்வினைப் பரதவர்
கூர்உளிக் கடுவிசை மாட்டலின் பாய்புடன்
கோட்சுறாக் கிழித்த கொடுமுடி நெடுவலை
தண்கடல் அசைவளி எறிதொறும் வினைவிட்டு
முன்றில் தாழைத் தூங்கும்
தெண்கடற் பரப்பினெம் உறைவின் ஊர்க்கே.

To relieve the sorrow of many days, you come by day,
spend it in the pleasant shade of the grove of punnai trees,
and, looking on with grief as evening gathers, you have the charioteer
examine the harness and drive the fine chariot—
ah, give up your desire to depart!
‘Her lovely youthful beauty, fine like Pavattiri of many-flowered littoral woods
belonging to Tiraiyan of golden ornaments and unfailing good fame, is perishing;
the backwaters have swollen swiftly with the high tide;
and on the paths, powerful fish roll about along with sharp-toothed sea-monsters;
those who departed have surely made the time grow dim and confused’—
so that our grief on your account may cease, what if you stay here today,
O lord of lonely shores brilliant with blossoms?
We shall feed you porridge mixed with curds,
and dough of hot rice bought in exchange for fresh fish.
We shall adorn you with sweet, bee-humming sandalwood paste
prepared by blending with ingredients of the western land
the white-hued block of paste given by the northerners,
in our village situated on the expanse of the clear sea,
where the long nets with curved knots, torn by leaping, predatory sharks
as the fishermen of skilled labor who pursued their daytime toil in stout boats
struck them with the fierce swiftness of their sharp chisels,
hang swaying on screw-pines in front yards, free from work,
whenever the cool sea breeze strikes them.