Akananuru 361

361

'தூமலர்த் தாமரைப் பூவின் அங்கண்
மாஇதழ்க் குவளை மலர்பிணைத் தன்ன
திருமுகத்து அலமரும் பெருமதர் மழைக்கண்
அணிவளை முன்கை ஆயிதழ் மடந்தை
வார்முலை முற்றத்து நூலிடை விலங்கினும்
கவவுப்புலந்து உறையும் கழிபெருங் காமத்து
இன்புறு நுகர்ச்சியிற் சிறந்ததொன்று இல்லென
அன்பால் மொழிந்த என்மொழி கொள்ளாய்
பொருள்புரி வுண்ட மருளி நெஞ்சே!-
கரியாப் பூவின் பெரியோர் ஆர
அழலெழு தித்தியம் மடுத்த யாமை
நிழலுடை நெடுங்கயம் புகல்வேட் டாஅங்கு
உள்ளுதல் ஓம்புமதி இனிநீ முள்ளெயிற்றுச்
சின்மொழி அரிவை தோளே- பன்மலை
வெவ்வறை மருங்கின் வியன்சுரம்
எவ்வம் கூர இறந்தனம் யாமே!

“‘Like dark-petalled blue water lilies woven upon a fair lotus flower of pure blossom,
is her beautiful face where large, proud, cool eyes wander—
the simple woman of fine petals and forearms adorned with bracelets;
even if a single thread should intervene across her swelling breasts,
she sulks at the embrace—in this exceedingly great passion,
there is nothing superior to the blissful enjoyment!’
So I spoke with love, but you did not take my words,
O bewildered heart possessed by desire for wealth!—
Like a tortoise, scorched by rising flames placed upon it
so that men of greatness might eat its uncharred meat, yearns to enter a deep pool with shade,
you must now cease to think of the shoulders of the young woman of few words and thorn-sharp teeth!—
For we have crossed the vast wasteland tract amidst the hot rocks of many hills,
while sorrow mounts!