Akananuru 377

377

கோடை நீடலின் வாடுபுலத்து உக்க
சிறுபுல் உணவு நெறிபட மறுகி
நுண்பல் எறும்பி கொண்டளைச் செறித்த
வித்தா வல்சி வீங்குசிலை மறவர்
பல்லூழ் புக்குப் பயன்நிரை கவரக்
கொழுங்குடி போகிய பெரும்பாழ் மன்றத்து
நரைமூ தாளர் அதிர்தலை இறக்கிக்
கவைமனத்து இருத்தும் வல்லுவனப்பு அழிய
வரிநிறச் சிதலை அரித்தலின் புல்லென்று
பெருநலம் சிதைந்த பேஎம்முதிர் பொதியில்
இன்னா ஒருசிறைத் தங்கி இன்னகைச்
சிறுமென் சாயல் பெருநலம் உள்ளி
வம்பலர் ஆகியும் கழிப மன்ற-
நசைதர வந்தோர் இரந்தவை
இசைபடப் பெய்தல் ஆற்று வோரே!

Because the summer prolonged, fallen in withered fields / small grass-grain food, carrying it in orderly lines on their tracks, / fine and numerous ants packed tightly into their holes; / warriors with taut bows who make of this unseeded food their sustenance, / entering time and again, carried away the useful cattle-herds; / in the great, ruined public square abandoned by prosperous families, / elderly men with grey hair bowed their trembling heads, / and as their mind-dividing board-game beauty was ruined / by the chewing of striped termites, turning pale, / in the terror-ripened, ancient common hall whose great goodness had perished, / staying in a cruel, lonely corner, / remembering the great charm and sweet smile of her gentle, soft grace, / though they are strangers, indeed they pass through— / those men capable of granting with renown / what is begged by those who come driven by desire!