Akananuru 44

44

வந்துவினை முடித்தனன் வேந்தனும்; பகைவரும்
தம்திறை கொடுத்துத் தமர்ஆ யினரே;
முரண்செறிந் திருந்த தானை இரண்டும்
ஒன்றுஎன அறைந்தன பணையே; நின்தேர்
முன்இயங்கு ஊர்திப் பின்னிலை ஈயாது
ஊர்க, பாக! ஒருவினை, கழிய-
நன்னன், ஏற்றை, நறும்பூண் அத்தி,
துன்அருங் கடுந்திறல் கங்கன், கட்டி,
பொன்அணி வல்வில் புன்றுறை என்றுஆங்கு
அன்றுஅவர் குழீஇய அளப்பு அருங் கட்டூர்,
பருந்துபடப் பண்ணிப், பழையன் பட்டெனக்,
கண்டது நோனானாகித் திண்தேர்க்
கணையன் அகப்படக் கழுமலம் தந்த
பிணையல்அம் கண்ணிப் பெரும்பூட் சென்னி
அழும்பில் அன்ன அறாஅ யாணர்,
பழம்பல் நெல்லின் பல்குடிப் பரவை,
பொங்கடி படிகயம் மண்டிய பசுமிளை,
தண்குட வாயில் அன்னோள்
பண்புடை ஆகத்து இன்துயில் பெறவே!

The king has arrived and finished his task;
the foes have paid their tribute and become allies;
the drums of both armies that stood bristling with fury
have sounded together in unison;
charioteer! drive your chariot swiftly, not lagging behind
the vehicles speeding ahead, so that in a single journey it finishes—
that I may attain sweet sleep on the noble bosom of her
who is like cool Kuṭavāyil with its green fortresses
surrounded by deep pools trampled by heavy steps,
its expanse of many households with ancient abundant paddy,
and ceaseless new wealth like Aḻumpil,
belonging to Cenni of great ornaments and woven, lovely garlands,
who, when Palaiyaṉ fell, offered to the vultures
in that measureless war camp where once they gathered—
Nannaṉ, Ēṟṟai, Atti wearing fragrant ornaments,
terrible, fiercely valiant Kaṅkaṉ, Kaṭṭi,
and Puṉtuṟai of the strong bow adorned with gold—
unable to bear what he saw, captured Kaṇaiyan of the sturdy chariot
and took Kaḻumalam!