Akananuru 45

45

வாடல் உழுஞ்சில் விளைநெற்று அம்துணர்
ஆடுகளப் பறையின், அரிப்பன ஒலிப்பக்
கோடை நீடிய அகன்பெருங் குன்றத்து,
நீர்இல் ஆர்ஆற்று நிவப்பன களிறுஅட்டு
ஆள்இல் அத்தத்து உழுவை உகளும்
காடு இறந்தனரே, காதலர்; மாமை,
அரிநுண் பசலை பாஅய, பீரத்து
எழில்மலர் புரைதல் வேண்டும்,அலரே
அன்னி குறுக்கைப் பறந்தலை, திதியன்
தொல்நிலை முழுமுதல் துமியப் பண்ணி,
புன்னை குறைத்த ஞான்றை, வயிரியர்
இன்இசை ஆர்ப்பினும் பெரிதே; யானே,
காதலற் கெடுத்த சிறுமையொடு நோய்கூர்ந்து
ஆதிமந்தி போலப் பேதுற்று
அலந்தனென் உழல்வென் கொல்வோ - பொலந்தார்,
கடல்கால் கிளர்ந்த வென்றி நல்வேல்,
வான வரம்பன் அடல்முனைக் கலங்கிய
உடைமதில் ஓர் அரண்போல
அஞ்சுவரு நோயொடு துஞ்சா தேனே!

While dried, ripe pods of the siris tree rattle in their lovely clusters
like small drums on a dancing ground,
upon the broad, great hill where the hot season lingers,
the tiger leaps in the deserted desert tract, having slain an elephant
that rose in the dry, waterless riverbeds;
through such wilderness tracts our lover has departed;
our dark complexion must turn to yellow pallor spreading fine spots
like the beautiful flowers of the sponge gourd;
the public scandal is greater than the sweet, loud roar of the bards
on that day when Titiyaṉ cut down the punnai tree,
hewing its ancient, sturdy trunk at the battlefield of Kurukkai
belonging to Anni;
and will I wander, bewildered and suffering from distress,
pining with affliction at the loss of my lover like Ātimanti,
without sleep from terrifying grief,
like a fortress with breached walls thrown into turmoil
at the fierce battlefront of Vāṉavarampaṉ, possessing a victorious fine spear
and golden garlands, who stirred up the ocean?