Akananuru 76

76

மண்கனை முழவொடு மகிழ்மிகத் தூங்கத்,
தண்துறை ஊரன் எம்சேரி வந்தென
இன்கடுங் கள்ளின் அஃதை களிற்றொடு
நல்கலம் ஈயும் நாள்மகிழ் இருக்கை
அவைபுகு பொருநர் பறையின், ஆனாது,
கழறுப என்ப, அவன் பெண்டிர்; அந்தில்
கச்சினன், கழலினன், தேம்தார் மார்பினன்
வகைஅமைப் பொலிந்த, வனப்பு அமை தெரியல்,
சுரியல்அம் பொருநனைக் காண்டிரோ?' என,
ஆதி மந்தி பேதுற்று இனைய,
சிறைபறைந்து உறைஇச் செங்குணக்கு ஒழுகும்
அம்தண் காவிரி போல,
கொண்டுகை வலித்தல் சூழ்ந்திசின், யானே!

Because the man of the cool-watered shore came to our hamlet,
where dancers sway in great delight to drums smeared with clay,
his women, without ceasing, revile me—
like the drum of the bard who enters the festive morning court
of Aḵtai of sweet, strong toddy, where he bestows
fine ornaments together with tusked elephants.
Yet, like the lovely, cool Kāvērī
that broke its banks and flowed straight eastward
while Ātimanti, bewildered and sorrowing, cried,
‘Have you seen the curly-haired dancer,
wearing a sash, wearing anklets, with a chest of honeyed garlands,
splendid in varied ornaments and lovely garlands?’—
I have resolved to seize him and hold his hand fast!