Akananuru 90

90

மூத்தோர் அன்ன வெண்தலைப் புணரி
இளையோர் ஆடும் வரிமனை சிதைக்கும்
தளைஅவிழ் தாழைக் கானல்அம் பெருந்துறை
சில்செவித்து ஆகிய புணர்ச்சி அலர்எழ,
இல்வயிற் செறித்தமை அறியாய்; பன்னாள்
வருமுலை வருத்தா, அம்பகட்டு மார்பின்
தெருமரல் உள்ளமொடு வருந்தும் நின்வயின்,
'நீங்குக' என்று, யான் யாங்ஙனம் மொழிகோ?
அருந்திறற் கடவுட் செல்லூர்க் குணாஅது
பெருங்கடல் முழக்கிற்று ஆகி, யாணர்,
இரும்புஇடம் படுத்த வடுவுடை முகத்தர்,
கருங்கட் கோசர் நியமம் ஆயினும்
'உறும்' எனக் கொள்குநர் அல்லர்-
நறுநுதல் அரிவை பாசிலை விலையே!

White-headed waves, resembling elders,
destroy the playhouses drawn in the sand by the young
at the beautiful wide shore of the grove where the clustered screwpine unfolds;
you do not know that she was confined within the house
as scandal arose over the union that reached only a few ears.
Towards you, who suffer with a bewildered heart
upon your chest as broad as a chariot, which does not grieve with newly swelling breasts,
how can I say, 'Depart'?
Even if it were the market-town of the black-eyed Kōcar,
whose faces bear scars made by iron blades,
endowed with new wealth, to the east of Cellūr where the god of rare power resides,
echoing the roar of the great ocean,
they would not accept it, saying, 'It is sufficient'—
as the price for the fresh leaf-garment of this young woman with a fragrant forehead!