Akananuru 91

91

விளங்குபகல் உதவிய பல்கதிர் ஞாயிறு
வளம்கெழு மாமலை பயம்கெடத் தெறுதலின்,
அருவி ஆன்ற பெருவரை மருங்கில்
சூர்ச்சுனை துழைஇ நீர்ப்பயம் காணாது,
பாசி தின்ற பைங்கண் யானை
ஓய்பசிப் பிடியொடு ஒருதிறன் ஒடுங்க,
வேய்கண் உடைந்த வெயில்அவிர் நனந்தலை
அரும்பொருள் வேட்கையின் அகன்றனர் ஆயினும்,
பெரும்பேர் அன்பினர் - தோழி!- இருங்கேழ்
இரலை சேக்கும், பரல்உயர் பதுக்கைக்
கடுங்கண் மழவர் களவுஉழவு எழுந்த
நெடுங்கால் ஆசினி ஒடுங்காட்டு உம்பர்,
விசிபிணி முழவின் குட்டுவன் காப்பப்,
பசிஎன அறியாப் பணைபயில் இருக்கைத்,
தடமருப்பு எருமை தாமரை முனையின்,
முடமுதிர் பலவின் கொழுநிழல் வதியும்,
குடநாடு பெறினும், தவிரலர்-
மடமாண் நோக்கி! நின் மாண்நலம் மறந்தே!

Because the sun with manifold rays, which brought the bright day,
burns so that the yield of the fertile, great mountain is ruined,
the green-eyed elephant, having stirred the fearful pool in the large mountain side
where waterfalls have ceased, and found no yield of water,
eats moss and shrinks to one side with his cow exhausted by hunger;
though he departed out of desire for rare wealth
in the sun-glowing wide expanse where the joints of bamboos split,
he is possessed of great, immense love, O confidante!
Even if he were to obtain the Kuṭanāṭu realm,
protected by Kuṭṭuvaṉ with tightly bound drums,
where settlements rich in lush fields know no hunger,
and if curved-horned buffaloes loathe the lotus,
they dwell in the rich shade of the crooked, mature jackfruit tree,
beyond the narrow wilderness of tall-trunked wild jackfruit trees
where the fierce-eyed Maḻavar rise for cattle-lifting
by burial cairns raised of gravel where black-hued antelopes rest—
he will not stay, forgetting your exquisite beauty, O you of gentle, noble gaze!