Akananuru 98

98

பனிவரை நிவந்த பயம்கெழு கவாஅன்
துனிஇல் கொள்கையொடு அவர்நமக்கு உவந்த
இனிய உள்ளம் இன்னா ஆக,
முனிதக நிறுத்த நல்கல் எவ்வம்
சூர்உறை வெற்பன் மார்புஉறத் தணிதல்
அறிந்தனள் அல்லள், அன்னை; வார்கோல்
செறிந்துஇலங்கு எல்வளை நெகிழ்ந்தமை நோக்கிக்,
கையறு நெஞ்சினள் வினவலின், முதுவாய்ப்
பொய்வல் பெண்டிர் பிரப்புஉளர்பு இரீஇ,
'முருகன் ஆர் அணங்கு' என்றலின், அது செத்து
ஓவத் தன்ன வினைபுனை நல்இல்
'பாவை அன்ன பலர்ஆய் மாண்கவின்
பண்டையின் சிறக்க, என் மகட்கு' எனப் பரைஇ,
கூடுகொள் இன்இயம் கறங்கக், களன் இழைத்து,
ஆடுஅணி அயர்ந்த அகன்பெரும் பந்தர்,
வெண்போழ் கடம்பொடு சூடி, இன்சீர்
ஐதுஅமை பாணி இரீஇக், கைபெயராச்,
செல்வன் பெரும்பெயர் ஏத்தி, வேலன்
வெறிஅயர் வியன்களம் பொற்ப வல்லோன்
பொறிஅமை பாவையிற் றூங்கல் வேண்டின்,
எ ன்ஆம் கொல்லோ?- தோழி!- மயங்கிய
மையற் பெண்டிற்க்கு நொவ்வல் ஆக
ஆடிய பின்னும், வாடிய மேனி
பண்டையிற் சிறவாது ஆயின், இம்மறை
அலர்ஆ காமையோ அரிதே, அஃதான்று,
அறிவர் உறுவிய அல்லல்கண் டருளி,
வெறிகமழ் நெடுவேள் நல்குவ னேயெனின்,
'செறிதொடி உற்ற செல்லலும் பிறிது' எனக்
கான்கெழு நாடன் கேட்பின்,
யான்உயிர் வாழ்தல் அதனினும் அரிதே!

On the slope of the snow-clad mountain high and fruitful,
with unwavering devotion he rejoiced in us,
and though that sweet affection has turned painful,
mother does not know that this distress, this hateful affliction,
would be soothed by the chest of the lord of the hills where spirits dwell.
Seeing that the bright, well-crafted bangles tightly fitted were slipping down,
with helpless heart she asked;
and false, cunning old women stirred divination shells, sat down,
and said, "This is a torment from Murukaṉ."
Believing that, in our fine house adorned with work like a painting,
she prayed: "May the exquisite beauty praised by many,
like a carved puppet, bloom better than before for my daughter!"
As sweet musical instruments joined in sounding, the ground was prepared,
and under the broad, vast pavilion set for ritual dance,
wearing white palm-leaf strips along with kaṭampu blossoms,
setting a delicate, sweet, rhythmic beat, never resting his hand,
praising the great name of the Lord,
the Velan must dance, swaying in the wide arena
like a doll made by a master craftsman with hidden strings.
What will happen then, my friend?
Even after the dance is done, to the anguish of the confused, deluded woman,
if my withered form does not bloom brighter than before,
will this secret fail to become public scandal? It will be hard to avoid!
Moreover, if the fragrant Lord Neṭuvēḷ,
taking pity on the distress caused by the diviners, were to bestow his grace,
and the lord of the forest country should hear:
"The affliction of the maiden of tight bangles has another cause,"
my remaining alive would be harder still!